என் மலர்

    நீங்கள் தேடியது "Special articles"

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • ஒரு நல்ல கலைஞன் தனக்கு ஒரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது அதில் தனது திறமையை முழுமையாகக் காட்டத்தான் விரும்புவான்.
    • டி.எம்.எஸ். தன்னுடைய கடைசி மூச்சு இருக்கிற வரைக்கும் பாடிக்கிட்டே இருக்கணும்னு ஆசைப்பட்டார்.

    1964-ல் ஒரு அழகிய காலைப்பொழுது. எப்போதும் உற்சாகமாக ரிக்கார்டிங் தியேட்டருக்குச் செல்லும் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் அன்று ஏதோ யோசித்துக்கொண்டு இருந்தார்.

    பாட்டெல்லாம் பதிவு செய்து முடிச்சாச்சு. அப்புறம் ஏன் இவர் ஸ்டூடியோவுக்கு போக தயங்குகிறார் என்று சக இசைக்கலைஞர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் பேசிக்கொண்டனர்.

    அந்த விசயம் என்னவென்று இயக்குனர்கள் கிருஷ்ணன் - பஞ்சு அவர்களுக்கும் விஸ்வநாதன் சாருக்கும் மட்டும் தான் தெரியும்.

    வேறொன்றுமில்லை... "சர்வர் சுந்தரம்" படம் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிதான்.. அவர் கொண்ட தயக்கத்துக்கு காரணம்.

    அந்தப்படத்தில் இடம் பெற்றுள்ள "அவளுக்கென்ன அழகிய முகம்..." பாட்டை சிறப்பா பதிவு பண்ணியாச்சு.

    பொதுவாக திரையிசைப் பாடல்கள் எல்லாம் பின்னணியாகத்தான் இருக்கும். நடிகர்கள் தான் அந்தப்பாடலுக்கு முன்னணியாக தோன்றி நடிப்பார்கள்.

    ஆனால் இந்தப்பாடல் காட்சியை மட்டும் இசைக்குழுவினர் பாடுவது போன்றே படமாக்க இயக்குனர் கிருஷ்ணன் பஞ்சு விரும்பினார்.

    அந்தப்பாடல் பாடப்படும் காட்சியை படமாக்குவதற்கு மெல்லிசை மன்னரை கோட்சூட் எல்லாம் போட்டுக்கொண்டு ஸ்டூடியோவுக்கு வரச் சொல்றாங்க.

    இங்க ஒரு சின்ன பிரச்சினை என்னன்னா... திரைக்குப் பின்னால் மறைவாக இருக்கும் இசையமைப்பு நிகழ்வுகளை எல்லோருக்கும் தெரியும் வண்ணம் ஸ்கிரீனில் காட்சிப்படுத்த ராமமூர்த்தி சாருக்கு விரும்பமில்லை.

    இதையெல்லாம் நாம ஏன் பண்ணனும்? திரைக்குப் பின்னால் உள்ள செயல்கள் எல்லாம் சஸ்பென்சாக இருந்தால் தான் அந்தப்பாட்டு மேலே மக்களுக்கு ஒரு காதல் வரும்.

    இங்கு என்ன நடக்கிறது... எப்படி இசை அமைக்கிறார்கள்... எப்படி பாடுகிறார்கள்? என்பதை வெளியே தெரியும்படி எடுத்துக் காட்டினால் மக்களிடையே இருக்கும் அந்த திரில் போய்விடும் என்பது ராமமூர்த்தி சார் கருத்தாக இருந்தது.

    ஆனால் எம்.எஸ்.விசுவநாதன் சார் என்ன நெனச்சாருன்னா.. நம்மள திரையில்காட்டி ஒரு கவுரவம் பண்ணப் போறார் கிருஷ்ணன் பஞ்சு சார். நாம இசையமைக்கிறதை அப்படியே காட்டப் போறார். அதனால் இந்த வாய்ப்பைக் கண்டிப்பாக பயன்படுத்திக் கொள்ளனும்னு நினைத்தார்.

    ஆனால் அவருக்கு தயக்கமாக இருந்த ஒரு விசயம், இந்த கோட்சூட் போடுறதுதான்.

    இசைக்கலைஞர்கள் அனைவரும் கோட்சூட் போட்டுக்கொண்டுதான் அந்தக் காட்சியில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று கிருஷ்ணன் - பஞ்சு விரும்பினார்.

    அதற்கான வேலைகள் மும்முரமாக நடந்தன. ராமமூர்த்தி சார் அந்த பாடல் காட்சிப்பதிவுக்கு வரவில்லை. எம்.எஸ்.வி.மட்டும் வருகிறார்.

    அவளுக்கென்ன... பாடலின் ஒரிஜினல் ரிக்கார்டிங்கில் யாரெல்லாம் இருந்தார்களோ அவர்கள் எல்லோரையும் முடிந்த மட்டும் இந்த சூட்டிங்கில் பங்கெடுக்க வைக்க இயக்குனர்கள் விரும்பினர்.

    இசைக்கலைஞர்கள் அத்தனை பேரையும் வர வைக்கிறார்கள். அந்த சூட்டிங்குக்கு டி.எம்.எஸ்.சும் வரவேண்டும். அவரையும் கோட்சூட் அணிந்து வருமாறு புரொடெக்‌ஷன் அசிஸ்டென்ட் போய் சொல்கிறார்.

    அவளுக்கென்ன... பாடல் காட்சியை இந்த மாதிரி மறு உருவாக்கம் பண்ணப்போறோம். அந்தக் காட்சியில் உங்கள் காஸ்டியூம் இந்த மாதிரி.... பாட்டுப் புத்தகம் இப்படி இருக்கும்.. அதனை வைக்கும் ஸ்டாண்டு கொஞ்சம் தள்ளி இருக்கும்.. என அந்தப் பாடல் காட்சியை விவரிக்கிறார்.

    டி.எம்.எஸ். அவரிடம் ரொம்ப எல்லாம் பேசவில்லை. நேரடியாகவே மறுத்துவிட்டார். நான் டி.எம்.எஸ்.ஆகவே இருக்க விரும்புகிறேன். என்னுடைய இந்த சின்ன டைரியில் தான் நான் பாடும் பாடலை எழுதி வைத்திருப்பேன்.

    நான் ஸ்டூடியோவுக்கு எப்போதும் எப்படி வருவேன்? வேட்டி கட்டியிருப்பேன்.. சின்னதா ஒரு ஜிப்பா அணிந்திருப்பேன்.. நெத்தியில் விபூதி பூசியிருப்பேன். வழக்கமா நான் எப்படி வருவேனோ அப்படிதான் வருவேன்.

    நான் எப்படி பாடினேனோ அப்படித்தானே நீங்க காட்சியில காட்டணும்னு நினைக்கறீங்க? அப்ப நான் ரிக்கார்டிங் தியேட்டர்ல எப்படி இருப்பேனோ அதே மாதிரி வாரேன் என்று சொல்லிவிட்டார்.

    அன்றைய சூட்டிங்கிற்கு டி.எம்.எஸ்.தான் சொன்னவாறே எப்போதும் போல் வேட்டி ஜிப்பாவில் நெற்றியில் விபூதி பூசிக்கொண்டு வந்தார்.

    அப்படி வந்தது மட்டுமல்ல, வழக்கமாக ரிக்கார்டிங் தியேட்டரில் அவர் பாடும் போது அதிகமாக சிரிக்க மாட்டார்.. அதிகமாக அசையமாட்டார்.. பாடிலாங்வேஜ் எதுவும் இல்லாமல் எப்படி பாடுவாரோ, அதே மாதிரிதான் நடிப்பு காட்சியிலும் செய்து இருப்பார்.

    சூட்டிங் முடிந்து ரொம்ப நாள் கழித்து அந்தப்படம் வெளியானது. டி.எம்.எஸ். அதனை பார்த்துவிட்டு வந்து கிருஷ்ணன் - பஞ்சு அவர்களிடம் சொல்கிறார்...

    அந்தப்பாட்டின் திருப்புமுனையே எங்களுடைய ரிக்கார்டிங் தியேட்டரில் இருந்து காட்சியை ஸ்டூடியோவுக்குள் ஷிப்ட்பண்ணி நாகேஷ் சார் ஆடுறதுதான்.

    அப்படி காட்சிப்படுத்துற பாட்டை, நான் பட்டையா விபூதி பூசிக்கிட்டு நிற்கிற இடத்துலேயே அசையாமல் நின்னுகிட்டு பாடுறேன்.. அதே பாட்டை ஒரு இடத்துலக்கூட நிற்காமல் நாகேஷ் சார் ஆடிக் கொண்டே பாடுகிறார்..

    சுபஸ்ரீ தணிகாசலம்

    சுபஸ்ரீ தணிகாசலம்

    இது தான் திரையில் தோன்றும் கலைஞனுக்கும், திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் கலைஞனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம். அந்த வித்தியாசத்தை நீங்க அருமையாக காட்டியிருக்கீங்க. நானும் ரசித்தேன் என்று பாராட்டியிருக்கிறார்.

    அவளுக்கென்ன அழகிய முகம்... என்ற அந்தப் பாடலுக்கு 15 நிமிடத்தில் மெட்டுப் போட்டதாக எம்.எஸ்.வி. சொல்கிறார்.

    டி.எம்.எஸ்.அந்தப் பாடலைப்பாடுவதற்கு கிட்டத்தட்ட 6 மணி முதல்7 மணி நேரம் எடுத்துக்கொண்டாராம்.

    டி.எம்.எஸ். தன்னுடைய கொள்கைகளை யாருக்காகவும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டார். யாருக்காகவும் தன்னுடைய பழக்கங்களை மாற்றிக் கொள்ள மாட்டார். அதற்கு ஒரு உதாரணம் தான் இந்த சம்பவம். இது போன்று பல சம்பவங்களைச் சொல்லலாம்.

    அவரது திரையிசை வாழ்க்கையில் திருப்புமுனையை கொடுத்தவரே ஜி.ராமநாதன் சார்தான். அப்படின்னா நாம என்ன நினைப்போம்?

    ஜி.ராமநாதன் சார் என்ன சொன்னாலும் டி.எம்.எஸ். கேட்பாரு. அவரை எதிர்த்து ஒரு வார்த்தை பேச மாட்டாரு என்று தானே நினைப்போம்.

    ஆனால் அப்படியில்லை. பல சந்தர்ப்பங்களில் அவர்களிடையே வாக்குவாதம் வந்ததாக அவங்க குழுவில் வாசித்த பலரும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

    என்ன மாதிரியான வாக்குவாதம் தெரியுமா? அது தான் அவரது சிறப்பு. ஒரு திரைக்கலைஞனை இன்னும் கொஞ்சம் கூடுதலாக அடையாளம் காட்டக்கூடிய காரணங்களுக்காகத் தான் அவருடைய வாக்குவாதம் இருக்கும்.

    இந்தப்பாட்டை பாட எனக்கு ஏன் வாய்ப்புத்தரவில்லை என்று ஜி.ராமநாதன் சாரிடம் சண்டைப் போடுவாராம் டி.எம்.எஸ்.

    ஒரு உதாரணத்துக்கு அம்பிகாபதி படத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். அந்த படத்தில் கம்பனின் மகன் அம்பிகாபதி பாடும் பாடல்கள் அனைத்தையும் டி.எம்.எஸ். பாடி இருப்பார். ஆனால் கம்பர் பாடும் பாடலை வேறு ஒருவர் பாடியிருப்பார்.

    கம்பருக்கான பாடலை தனக்கு ஏன் தரவில்லை என்று கேட்டு ஜி.ராமநாதன் சாரிடம் டி.எம்.எஸ். விளையாட்டாக சண்டையிட்டாராம்.

    அம்பிகாபதி இளையவர். அவருக்கு நீங்கள் பாடினீர்கள். கம்பரோ வயதானவர். அவருக்கு வயதானவர்தானே பாடவேண்டும்.

    அதனால் தான் அந்தப்பாடலை உங்களுக்கு தரவில்லை என்றாராம் ஜி.ராமநாதன்.

    அதற்கு டி.எம்.எஸ். என்னிடம் அந்தப்பாடலை தந்திருந்தால் நானே வயதானவர் போல பாடியிருப்பேனே. அம்பிகாபதி படத்தில் முழுக்க முழுக்க என் குரலே ஒலிக்க வாய்ப்பு கிடைத்திருக்குமே என்றாராம்.

    இதனை இன்னொருத்தரின் வாய்ப்பினைத் தட்டிப் பறிப்பதாக எண்ணிவிட வேண்டாம். ஒரு நல்ல கலைஞன் தனக்கு ஒரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது அதில் தனது திறமையை முழுமையாகக் காட்டத்தான் விரும்புவான்.

    அவரது கலை அர்ப்பணிப்புக்கு பல்வேறு உதாரணங்களைக் கூறலாம். எம்.எஸ்.வி.சாரின் பல மேடைக் கச்சேரிகளில் டி.எம்.எஸ். பாடியிருக்கிறார். அந்த சமயங்களில் முழு ஆர்க்கெஸ்ட்ரா குழுவினரையும் வழிநடத்த எம்.எஸ்.வி.க்கு சிரமம் ஏற்பட்டால் டி.எம்.எஸ்.தானே களத்தில் இறங்கி குழுவை வழிநடத்தி பாடுவாராம்.

    அவருக்கு 86 வயது கடந்த நிலையிலும் ஒரு நிகழ்ச்சியில் பாட அழைத்திருக்கிறார்கள். அப்போது டி.எம்.எஸ். சொன்ன வார்த்தைகள் என்ன தெரியுமா?

    நான் வந்து பாடுவேன். அதை கேட்டுவிட்டு யாராவது டி.எம்.எஸ். முன்ன மாதிரி பாடவில்லை என்று கூறினால் அந்த நிமிடமே என் உயிர் போயிடும். அதனால பாடமாட்டேன் என்றாராம். அந்த அளவுக்கு தன் குரலை தானே அளவுக்கு அதிகமாக நேசித்தவர் டி.எம்.எஸ்.

    ஒரு விருது வழங்கும் நிகழ்ச்சியில் டி.எம்.எஸ்.ஐயா வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது வாங்குகிறார். அவர் வாங்கிட்டு கடந்து போகும்போது எதிரே நடிகர் அஜித் வருகிறார். அவர் டி.எம்.எஸ்சை பார்த்து மரியாதையாக வணக்கம் சொல்லி நல்லா இருக்கீங்களா... என்று கேட்டுள்ளார்.

    எனக்கென்ன, நான் நல்லாதான் இருக்கேன். என்றைக்கு உங்க படத்துல உங்களுக்கு ஒரு பாட்டு பாடுகிறேனோ அதுவரைக்கும் என் உயிர் போகாது தம்பி. அந்த நாளுக்காக காத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.. அப்படின்னு சொன்னாராம்.

    அஜித் அதைக் கேட்டு சிரித்தவாரே சந்தோஷம் சார். அது நடந்தா எனக்கும் சந்தோசம் தான் என்றாராம். அது தான் டி.எம்.எஸ். அவர்களின் தளராத தன்னம்பிக்கை.

    டி.எம்.எஸ். தன்னுடைய கடைசி மூச்சு இருக்கிற வரைக்கும் பாடிக்கிட்டே இருக்கணும்னு ஆசைப்பட்டார். அந்த மகா கலைஞனுடைய இந்த நூற்றாண்டு சமயத்தில் இரண்டு பகுதிகளில் அவரைப் பற்றி பேசினது சந்தோசம்.

    அவரைப்பற்றி பேசும்போது ஊடால ஒரு கதை சொன்னேனே.. மெல்லிசை மன்னர்கள் விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தி அவர்களிடையே நடந்த சின்னதான மெல்லிய ஊடல், காதலர்களுக்கிடையே தானே ஊடல் வரும்... அவர்களிடையே அந்த காதல் எப்படி தொடங்கியது என்பது பற்றி அடுத்தப்பகுதியில் பார்க்கலாம்.

    தொடர்புக்கு:-

    info@maximuminc.org

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • திரவுபதியை புனிதமான ஐந்து பெண்களில் ஒருத்தியாகப் போற்றுகிறது ஒரு சமஸ்கிருத சுலோகம்.
    • மாபெரும் மகாபாரதப் போருக்கு வழிவகுத்து எண்ணற்ற படைவீரர்கள் இறக்கக் காரணமாக இருந்தது திரவுபதி சிரித்த ஒரே ஓர் ஏளனச் சிரிப்புத்தான் என்றால் ஆச்சரியம் ஏற்படும்.

    ஒரு பெண்ணுக்கு ஐந்து கணவரா என்ற கேள்வி எழுந்தது. காந்தி ஓர் அருமையான விளக்கம் தந்தார். இந்து மதக் கதைகள் உருவகக் கதைகளே என்று சொன்ன அவர், பாஞ்சாலி குறித்துச் சொன்ன கருத்து என்ன தெரியுமா?

    அவள் ஆன்மா. பஞ்ச பாண்டவர்கள் மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி என்ற ஐம்புலன்கள். ஆன்மா ஐம்புலன்களோடு இணைந்து வாழ்க்கை நடத்துகிறது.

    வாழ்க்கை என்ற சூதாட்டத்தில் நூற்றுக்கணக்கான தீய சக்திகளால் தாக்கப்பட்டு ஐம்புலன்களும் தங்களை இழந்துவிடுகின்றன. ஆன்மா கையறு நிலையில் இறைவனை அழைத்ததும் இறைவன் அதன் மானத்தைக் காத்துக் கரை சேர்க்கிறார். இந்தத் தத்துவத்தின் உருவகமே மகாபாரதம் என விளக்குகிறார் காந்தி அடிகள்.

    * திரவுபதியை புனிதமான ஐந்து பெண்களில் ஒருத்தியாகப் போற்றுகிறது ஒரு சமஸ்கிருத சுலோகம். இந்த சுலோகத்தை அதிகாலையில் எழுந்தவுடன் சொல்வது நல்லது என்றும் ஒரு நம்பிக்கை நிலவுகிறது. சுலோகம் இதுதான்:

    `அகல்யா திரவுபதீ சீதா தாரா மண்டோதரி ததா பஞ்ச கன்யா ஸ்மரேந் நித்யம் சர்வ பாப விநாசனம்' நாள்தோறும் அகலிகை, திரவுபதி, சீதை, தாரை, மண்டோதரி ஆகிய ஐந்து பேரை நினைத்துக்கொண்டால் எல்லாப் பாவங்களும் அகலும் என்பது இதன் கருத்து. திரவுபதியை ஐந்து கணவர்களைக் கொண்டவள் என்கிற வகையில் கொச்சையாகப் புரிந்துகொள்வது எத்தனை தவறு என்பதை இந்த சுலோகம் உணர்த்தும். அம்மனாக வழிபடப்படும் புனிதவதி திரவுபதி.

    * பாஞ்சால நாட்டு அரசனான துருபதன் செய்த வேள்வித் தீயில் ஒரு பெண்ணும் ஓர் ஆணுமாக அடுத்தடுத்து இருவர் தோன்றினர். திருஷ்டத்யும்னனும் திரவுபதியுமே அவர்கள்.

    பேரழகியான திரவுபதி வேள்வி நெருப்பில் உதித்ததால் யாகசேனி என்று அழைக்கப்பட்டாள். கரிய நிறத்தவள் என்பதால் கிருஷ்ணை என்றும் பெயர் பெற்றாள். கிருஷ்ண என்ற சொல் கருமை நிறத்தைக் குறிப்பது.

    பாஞ்சால இளவரசி என்பதால் பாஞ்சாலி என்றும் அவளைக் குறிப்பிடுவதுண்டு. அந்தப் பெயரில்தான் `பாஞ்சாலி சபதம்` என்ற காவியத்தைப் படைத்தார் பாரதியார்.

    * நிலத்தில் இருந்து பிறந்தவள் சீதை. ஜனகர் பொன்னேர் பிடித்து உழுதபோது ஏர்முனையில் ஒரு பெட்டி தட்டுப்பட அதைத் திறந்து பார்த்தபோது, அதனுள்ளிருந்து மலர்ந்து சிரித்தாள் சீதைக் குழந்தை.

    நிலத்தில் இருந்து பிறந்த சீதைக்குத் தனிக்கோவில்கள் கிடையாது. அவள் இருக்கும் ஆலயங்களில் எல்லாம் கணவர் ராமபிரானுடனும் மைத்துனர் லட்சுமணனுடனுமே காட்சி தருகிறாள்.

    ஆனால் நெருப்பிலிருந்து பிறந்த பாஞ்சாலிக்குத் தனி ஆலயங்கள் உண்டு. ஏராளமான ஊர்களில் திரவுபதி அம்மன் ஆலயங்களில் அவள் தனித்தே அருளாட்சி நடத்துகிறாள்.

    * மாபெரும் மகாபாரதப் போருக்கு வழிவகுத்து எண்ணற்ற படைவீரர்கள் இறக்கக் காரணமாக இருந்தது திரவுபதி சிரித்த ஒரே ஓர் ஏளனச் சிரிப்புத்தான் என்றால் ஆச்சரியம் ஏற்படும். சிரித்தது மட்டுமல்ல, இளக்காரமாக ஒரு கேள்வியையும் கேட்டாள் பாஞ்சாலி என்கின்றன சில கதைகள். அந்த சம்பவம் இதுதான்:

    பாண்டவர்கள் இந்திரப் பிரஸ்தம் என்னும் நகரை தேவதச்சன் மயன் மூலம் நிர்மாணித்தார்கள். அந்நகரில் புதிதாக ஓர் அரண்மனை கட்டப்பட்டது. பளிங்கால் இழைத்த அந்த அரண்மனையின் எழிலை விவரிக்க வார்த்தையில்லை.

    துரியோதனன் அந்த அரண்மனைக்கு அழைக்கப்பட்டான். அதை அவன் சுற்றிப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது தண்ணீரோ என நினைத்துத் தரைமேல் உடையைக் கையில் தூக்கிப் பிடித்தவாறு மெல்ல நடந்தான். இன்னோர் இடத்தில் தரைதான் என நினைத்துக் கவனமில்லாமல் காலை வைக்க அவன் தண்ணீரில் விழுந்தான்.

    இந்த அமர்க்களத்தையெல்லாம் உப்பரிகையிலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த பாஞ்சாலி கிளுக் எனச் சிரித்தாள். தன்னை எள்ளி நகையாடும் சிரிப்பொலி கேட்டு துரியோதனன் அண்ணாந்து பார்த்தான். திரவுபதி `உன் தந்தை திருதராஷ்டிரர்தான் பார்வையற்றவர் என்றால், நீயுமா?` எனக்கேட்டு மறுபடியும் கலகலவென நகைத்தாள்.

    அந்த ஏளன நகைப்பும் எள்ளி நகையாடிய கேள்வியும் துரியோதனன் மனத்தில் விஷத்தை விதைத்தன. தீராத அவமானமடைந்த அவன் மனத்தில் வஞ்சம் கொண்டான். அதன் விளைவே மகாபாரதப் போர் என்கிறது மகாபாரதம்.

    * பாரதியார் பாஞ்சாலி சபதத்தில் சட்டபூர்வமான ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறார். தன் துகிலை உரிய வந்த துச்சாதனனிடம் `பாண்டவர்கள் சூதாட்டத்தில் தம்மை இழந்தபின் என்னைப் பணயம் வைத்தார்களா, இல்லை என்னைப் பணயம் வைத்து இழந்தபின் தங்களை இழந்தார்களா?` என்று வினவுகிறாள் பாஞ்சாலி.

    உண்மையில் தருமபுத்திரர் தம்மை வைத்து இழந்தபின்தான் இறுதியாக வேறு வழியின்றி திரவுபதியைப் பணயம் வைக்கிறார்.

    `தம்மையே இழந்து அடிமையானபின் அடிமைகளுக்குத் தாரமேது? எனவே நான் துருபதன் மகள். என்னைப் பணயமாக வைக்கும் உரிமை பாண்டவர்களுக்கு இல்லை` என வாதிடுகிறாள் பாஞ்சாலி.

    பாரதியின் வரிகள் இதோ:

    `நாயகர் தாம்தம்மைத் தோற்றபின் - என்னை

    நல்கும் உரிமை அவர்க்கில்லை

    தாயத்திலே விலைப் பட்டபின் - என்ன

    சாத்திரத்தால் என்னைத் தோற்றிட்டார்? -அவர்

    தாயத்திலே விலைப் பட்டவர் - புவி

    தாங்கும் துருபதன் கன்னிநான் - நிலை

    சாயப் புலைத்தொண்டு சார்ந்திட்டால் - பின்பு

    தாரமுடைமை அவர்க்குண்டோ?`

    இந்த நியாயமான வாதம் அநியாயக்காரர்கள் கூடியிருக்கும் சபையில் எடுபடவில்லை. `மாதவிலக்கு ஆதலால் ஓராடை தன்னில் இருக்கின்றேன்` என்று தன் அன்றைய நிலையை அவள் சொல்லியும் துச்சாதனன் மனம் இரங்கவில்லை. பிறகு நடந்த துகிலுரிதல் நிகழ்வு தொடர்பாக ஓர் அழகிய நாடோடிக் கதை இருக்கிறது.

    கண்ணன் கொடுக்கக் கொடுக்க திரவுபதியின் சேலை வளர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. பல வண்ணங்களில் அழகழகாக அந்தச் சேலை நீண்டு செல்கிறது. அது கடவுள் கண்ணன், தறியில் தன் கைப்பட நெய்த சேலையல்லவா? அதன் எழில் அபாரமாக இருப்பதில் என்ன வியப்பு?

    கவுரவர்களின் மனைவியரான நூறு பேரும் கண்ணைக் கவரும் புதிய சேலைகளைப் பார்த்து அவற்றைத் தாங்கள் உடுத்திக் கொள்ள ஆசைகொள்கிறார்கள். சேலைகள் வளரும் போதே அவசர அவசரமாக அதைக் கிழித்தெடுத்துத் தங்களது சேலையாக ஆக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

    அந்தப்புரம் சென்று ஏற்கெனவே உடுத்தியிருந்த பழைய சேலையைக் களைந்து புதிய சேலைகளை அணிந்து கொண்டு ராஜசபைக்கு வருகிறார்கள். புதிய சேலை தந்த பெருமிதத்தோடு ஆனந்தம் பொங்க நிற்கிறார்கள்.

    திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

    திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

     ஒரு கட்டத்தில் துச்சாதனன் கை ஓய்ந்து துகிலுரிவதை நிறுத்துகிறான். துவாரகையில் இருக்கும் கண்ணன் நகைத்தவாறே இனி இந்த விளையாட்டு தேவையில்லை எனத் தன் கையைத் தட்டுகிறான்.

    அடுத்த கணம் திரவுபதி ஏற்கனவே உடுத்தியிருந்த அவள் பழைய சேலையைத் தவிர ஏனைய புதுச் சேலைகள் எல்லாம் மறைகின்றன!

    பாஞ்சாலியை நிர்வாணப்படுத்த முயன்ற கவுரவரின் மனைவியர் அத்தனை பேரும் துரியோதனன் சபையில் நிர்வாணமாக நின்றனர் என்கிறது `தன் வினை தன்னைச் சுடும்` என்ற கருத்தை விளக்கும் அந்த நாடோடிக் கதை.

    * தன் முடியைப் பிடித்து இழுத்துவந்த துச்சாதனன் கொல்லப்படும் வரை தன் கூந்தலை முடியமாட்டேன் எனச் சபதம் செய்தாள் பாஞ்சாலி. அன்றிலிருந்து மகாபாரதப் போரில் பாண்டவர்கள் வெற்றிபெறும் வரை அவிழ்ந்த கூந்தலோடு தலைவிரி கோலமாகவே காட்சி தந்தாள். கூந்தலை முடியமாட்டேன் எனச் சூளுரைத்ததே பாஞ்சாலியின் சபதம். பாரதியார் உணர்ச்சி பொங்க அந்நிகழ்ச்சியை எழுதுகிறார்:

    `தேவி திரவுபதி சொல்வாள் - ஓம்

    தேவி பராசக்தி ஆணையுரைத்தேன்

    பாவி துச்சாதனன் செந்நீர் - அந்தப்

    பாழ்த் துரியோதனன் யாக்கை ரத்தம்

    மேவி இரண்டும் கலந்தே - குழல்

    மீதினில் பூசி நறுநெய் குளித்தே

    சீவிக் குழல் முடிப்பேன் யான் - அது

    செய்யுமுன்னே முடியேன் என்றுரைத்தாள்..

    ஓமென்றுரைத்தனர் தேவர் - ஓம்

    ஓமென்று சொல்லி உறுமிற்று வானம்

    பூமி அதிர்ச்சி உண்டாச்சு - விண்ணைப்

    பூழிப் படுத்தியதாம் சுழல் காற்று

    சாமி தருமன் புவிக்கே - என்று

    சாட்சி உரைத்தன பூதங்கள் ஐந்தும்

    நாமும் கதையை முடித்தோம் - இந்த

    நானிலம் முற்றும் நல்லின்பத்தில் வாழ்க!`

    * பாண்டவர்கள் ஐவர் மூலமாகவும் ஐந்து குழந்தைகளைப் பெற்றாள் பாஞ்சாலி. அவர்கள் உப பாண்டவர்கள் என அழைக்கப்பட்டார்கள். குருட்சேத்திரப் போரின் இறுதி நாளான பதினெட்டாவது நாளில் நடு இரவில் அயர்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்த உப பாண்டவர்களைப் பாண்டவர்கள் என்றே நினைத்து இரக்கமின்றிக் கொன்று குவித்தான் அசுவத்தாமன். தன் குழந்தைகள் ஐவரையும் இழந்த துயரத்தைப் பாஞ்சாலி அனுபவிக்க வேண்டியிருந்தது.

    * வால்மீகி ராமாயணத்தை மூல நூலாகக் கொண்டு கம்பர் கம்பராமாயணம் படைத்தது போலவே, வியாச பாரதத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் ஆழ்வார் படைத்ததுதான் வில்லி பாரதம்.

    பின்னாளில் ராஜாஜி `வியாசர் விருந்து` என்ற தலைப்பில் மகாபாரதத்தை எளிய முறையில் சுருக்கித் தந்தார். நாவலாசிரியரான தீபம் நா. பார்த்தசாரதியும் மகாபாரதத்தை `அறத்தின் குரல்` என்ற தலைப்பில் உரைநடையில் எழுதியுள்ளார்.

    பாஞ்சாலியை மையமாக வைத்து இந்தி, மலையாளம் உள்ளிட்ட பல்வேறு இந்திய மொழிகளில் புதிய கண்ணோட்டங்களில் நாவல்கள் வெளிவந்துள்ளன. இந்த நாவல்களில் பாஞ்சாலி இன்றைய பெண்ணியக் கண்ணோட்டத்திலும் அணுகப்படுகிறாள்.

    பெண்கள் ஒன்றை நினைத்தால் அதைக் கட்டாயம் நிறைவேற்ற முடியும் என்ற நம்பிக்கையின் வடிவம் பாஞ்சாலி. மன்னர்கள் கூடியிருக்கும் சபையில் பெண்சிங்கம் போல் கர்ஜித்தவள். எதற்கும் அஞ்சாத வீராங்கனை. மனிதர்கள் கைவிட்ட நேரத்தில் கடவுளிடமிருந்தே நேரடியாக உதவி பெற்ற பெருமைக்குரியவள். பாரதத்தின் பெருமிதம் பாஞ்சாலி.

    தொடர்புக்கு:

    thiruppurkrishnan@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • உடற்பயிற்சி செய்வதிலும், சிலம்பம் கற்றுக்கொள்வதிலும் காமராஜருக்கு மிகுந்த ஆர்வம் ஏற்பட்டது.
    • காந்திஜி அறிவித்த ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை முன்னின்று நடத்தினார் காமராஜர்.

    எந்த வேலையைச்செய்தாலும் அதைச் சிறப்பாகச் செய்து முடிப்பது காமராஜரின் வழக்கம். தாய்மாமன் கருப்பையா நாடாரின் ஜவுளிக்கடையிலும் அப்படித்தான் பணிகளைக் கவனித்தார் காமராஜர். புதிய வாடிக்கையாளர்களுடன் கலகலப்பாகப் பேசி நல்லபடி வணிகம் செய்ததில் தாய்மாமனுக்கு நிறைய மகிழ்ச்சி.

    காலையில் கோவிலுக்குச் செல்வது மார்கழி பஜனையில் கலந்து கொள்வது, ஊரின் மகமைக் கூட்டங்களில் கலந்து கொள்வது, கந்தசாமிப் புலவர் நடத்திய பஜனைக் கூட்டத்தில் சேர்ந்து முருக பக்திப் பாடல்களைப் பாடுவது, இதை எல்லாம் பார்த்து அன்னை சிவகாமி அகமகிழ்ந்து போனார். மகனைப் பற்றிய நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொண்டார்.

    உடற்பயிற்சி செய்வதிலும், சிலம்பம் கற்றுக்கொள்வதிலும் காமராஜருக்கு மிகுந்த ஆர்வம் ஏற்பட்டது. ஒருமுறை ஆடி அமாவாசையை முன்னிட்டு சதுரகிரி சந்தன மகாலிங்கம் கோவிலுக்குச் செல்லுகிற சைக்கிள் போட்டியில், வண்டியை விரைவாகச் செலுத்தி முதல் பரிசும், மாலையும் பெற்றார் காமராஜர்.

    அதைப் போலவே, பத்திரிகை படிப்பதிலும், நண்பர்களைச் சந்தித்து அளவளாவதிலும், அவர்களுடன் நாட்டு நடப்புகளைப் பற்றி விவாதிப்பதிலும் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார் காமராஜர்.

    அப்போது முதலாம் உலகப்போர் நடந்து கெண்டிருந்த நேரம். யுத்த செய்திகளையும், யுத்தத்தால் இந்தியாவுக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்புகளையும் பத்திரிகையில் படித்து மிகுந்த ஆதங்கத்தோடு பேசினார் காமராஜர்.

    டாக்டர் வரதராஜுலு நாயுடுவின் பேச்சு என்றால் காமராஜருக்கு மிகவும் பிடிக்கும். உணர்ச்சிகரமான அவரது பேச்சு காமராஜரின் அரசியல் பிரவேசத்துக்கு ஓர் உந்து சக்தியாக இருந்தது. அவரும், திரு.வி.க.வும், மதுரை வழக்கறிஞர் ஜார்ஜ் ஜோசப்பும் அடிக்கடி விருதுபட்டிக்கு வந்து காமராஜரின் தேச பக்திக்கனல் கொழுந்து விட்டு எரிவதற்கு நெய்வார்த்து விட்டு போவார்கள்.

    இந்த வரதராஜுலு நாயுடுதான், பின்னாளில் காமராஜர் மிகப்பெரிய தலைவராக வளர்ந்து எல்லோரும் போற்றுகிற அளவிலே உயர்ந்தபோது, தமிழகத்தின் முதல்-அமைச்சராக காமராஜர்தான் வர வேண்டும் என்று பாடுபட்டு அதிலே வெற்றியும் கண்டவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    ஒருநாள் "நான் பொதுக்கூட்டம் கேட்கப் போகணும் கல்லாப்பெட்டிப் பொறுப்புக்கு ஆள் அனுப்புங்க. மாற்று ஆள் வராவிட்டால், அதற்கு நான் பொறுப்பில்லை" என்று சொல்லி ஜவுளிக்கடையிலிருந்து கிளம்பி விட்டார் காமராஜர்.

    "ஹோம் ரூல்" இயக்கத்தின் தலைவரான அன்னிபெசன்ட் அம்மையாரையும், வாடியாவையும் ஆங்கில அரசு ஊட்டியில் கைது செய்ததைக் கண்டித்து நடைபெற்ற கூட்டத்தில் முக்கிய ஆளாக கலந்து கொண்டார் காமராஜர். இதைக் கவனித்த தாய்மாமன் கருப்பையா நாடார் இனிமேல் காமராஜர் இங்கிருப்பது நல்லதல்ல. திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள இன்னொரு தாய்மாமன் காசி நாராயண நாடாரின் மரவாடிக்கு அனுப்பி வைத்திட்டார்.

    இருப்பிடத்தை மாற்றினால் இதயக் கொள்கை மாறி விடுமா என்ன? அங்கேயும் பத்திரிகைகளைத் தேடித் தேடிப் படிப்பதும், காங்கிரஸ் கூட்டங்களுக்குப் போவதையும் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார் காமராஜர்.

    திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் "வைக்கம்" என்ற இடத்தில் மகாதேவர் ஆலயத்தை சுற்றியிருந்த தெருக்களில் ஈழவர், நாடார், புலையர் மற்றும் தீயர் என்னும் ஜாதியினர் நடக்கக்கூடாதென்ற ஒரு விதிமுறை அமலில் இருந்தது. இந்தக் கொடுமையை எதிர்த்து டி.கே.மாதவன், கேசவமேனன், வழக்கறிஞர் ஜோசப் கிளர்ச்சி செய்தனர். அப்போது தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவராக இருந்த ஈ.வே.ரா.பெரியாரை அழைத்து வந்து போராட்டத்தை தீவிரப்படுத்தினர். இந்தக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டமைக்காகத்தான் ஈ.வெ.ரா. பெரியாரை வைக்கம் வீரர் என்று பின்னாளில் அழைத்தனர்.

    இப்படிப்பட்ட கூட்டம் நடக்கும்போது இளைஞன் காமராஜர் சும்மா இருப்பாரா? முதல் ஆளாகச் சென்று அதிலே கலந்துகொண்டு தனது அரசியல் தாகத்தை தீர்த்துக் கொண்டார் காமராஜர்.

    ஆக, திருவனந்தபுரத்திலும், காமராஜருக்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை. இதை உணர்ந்த தாய் மாமன்மார்கள் போடிநாயக்கனூர் கடைக்கு அனுப்பி வைத்துப் பார்த்தனர். அங்கு பணியாற்றிய சிறிது காலமும், கூட அரசியல் நடவடிக்கைகளிலே அதிக ஆர்வம் காட்டினார் காமராஜர். தந்தையில்லாப் பிள்ளை கோபிக்கவும் முடியவில்லை. எனவே வேறு வழியின்றி விருதுபட்டிக்கே அழைத்து வரப்பட்டார் காமராஜர். காமராஜரைப் பற்றிய கவலை எல்லோரையும் வாட்டத் தொடங்கியது. தவமிருந்து பெற்ற ஒரே ஆண் பிள்ளை. இவனால் இந்தக் குடும்பம் தழைக்க வேண்டுமே. பேசாமல் கால்கட்டுப் போட்டு கல்யாணம் செய்து வைத்து விட்டால் எல்லாமே சரியாகி விடும் என்று கணக்குப் போட்டார் அன்னை சிவகாமி அம்மாள். தாய்மாமன்மார்களும் அதனையே ஆமோதித்து பெண் பார்க்கும் படலத்தில் இறங்கினர். மற்ற ஏற்பாடுகளையும் ஓசைப்படாமல் செய்தனர். கல்யாணத் தேதியை உறுதி செய்யும் அளவுக்கு வேலைகள் வேகமாக நடந்தன.

    அப்போது காமராஜர் ஊரிலே இல்லை. கட்சி வேலையாக வெளியூர் சென்றிருந்தார். ஊர் திரும்பியதும், கல்யாண ஏற்பாடுகளை கண்டு, கோபத்தின் உச்சிக்கே சென்று விட்டார் காமராஜர்.

    "கல்யாண ஏற்பாடுகளை இத்தோடு நிறுத்தி விடுங்கள். மேலும் திருமணத்திற்கு வற்புறுத்தினால் என்னை மறந்து விடுங்கள்" என்று கோபக்கனல் தெறிக்கப் பேசினார் காமராஜர். இதற்கு முன் இவ்வளவு கோபப்பட்டு பார்த்ததில்லை என்று நிலைமையை உணர்ந்த சிவகாமி அன்னையும், பார்வதிப் பாட்டியும், தாய்மாமன்மார்களும், திருமண ஏற்பாடுகளை நிறுத்தி விட்டனர். அதற்குப் பின்னர் திருமணப் பேச்சை யாரும் எடுக்கவில்லை.

    இந்தச் சூழ்நிலையிலேதான் அண்ணல் காந்தி அடிகள் மதுரைக்கு வருகை புரிந்தார். 1921-ம் ஆண்டு காந்தியடிகளின் உரையைக் கேட்பதற்காக, பொடிக்கடை ஞானம் பிள்ளை, சுப்பராய பந்துலு ஆகியோருடன் மதுரைக்கு புறப்பட்டுப் போனார் காமராஜர்.

    முனைவர் கவிஞர் இரவிபாரதி

    முனைவர் கவிஞர் இரவிபாரதி

    அன்று காந்தியடிகளின் உரையைக்கேட்டு உற்சாக வெள்ளத்திலே மிதந்தார் காமராஜர். ஏதோ, விவரிக்க முடியாத ஒரு எண்ணம், தன் மனதில் ஊற்றெடுத்து ஓடுவது போல் உணர்ந்தார் காமராஜர்.

    காந்தியடிகளின் எளிமைக்கோலம் காமராஜரைப் பெரிதும் கவர்ந்தது. நாட்டு விடுதலைக்காக துன்பங்களையும் துயரங்களையும் ஏற்றுக்கொண்டு உழைக்கிற பாங்கினை பார்த்து, மெய் மறந்து போனார் காமராஜர். இவர்தான் உத்தம புருஷர். இவரே நமது வழிகாட்டி என்று முடிவு கட்டிக் கொண்டார் காமராஜர்.

    தென்ஆப்பிரிக்க மக்களுக்கு காந்தி அடிகளால் எப்படி ஒரு விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டதோ அப்படி ஒரு விழிப்புணர்வு இந்திய மக்கள் மத்தியில் ஏற்படத்தான் போகிறது. விடுதலை பெறத்தான் போகிறோம் என்று உறுதியாக நம்பினார் காமராஜர்.

    காந்தியடிகளின், அகிம்சையும், சத்தியாகிரகமும், எளிமையும், உண்மையும், நேர்மையும் வெள்ளையரின் அடிமை விலங்கை உடைத்தெறிந்து சுக்கு நூறாக்கும் என்று உறுதியாக நம்பி, காந்திய வழியில் நடைபோட ஆரம்பித்தார் காமராஜர்.

    அதற்குப் பின்னர் காந்திஜி அறிவித்த ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை முன்னின்று நடத்தினார் காமராஜர். வேல்ஸ் இளவரசரின் இந்திய வருகைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்த போராட்டத்தில் கலந்துகொள்ள சண்முகம் பிள்ளையுடன் சென்னை வந்து தனது பங்களிப்பை செய்தார் காமராஜர்.

    1922-ல் சாத்தூரில் ஈ.வெ.ரா. பெரியார் தலைமையிலே நடைபெற்ற தாலுகா காங்கிரஸ் மாநாட்டில் செயலாளராகப் பணியாற்றினார் காமராஜர். அப்போதெல்லாம் பெரியாருடன் நெருங்கிய தொடர்பு காமராஜருக்கு ஏற்படவில்லை. தமிழ்நாடு காங்கிரசின் தலைவராக பெரியார் இருந்ததால் தலைவர்-தொண்டன் என்றளவிலேதான் அந்தத் தொடர்பு அமைந்திருந்தது.

    பின்னாளிலே காமராஜர் தமிழ்நாடு காங்கிரசுக்கே தலைவராகி, பின்னர் தமிழ்நாடு முதல்-அமைச்சர் ஆகி மிகப்பெரிய பேரும் புகழும் பெற்றபோது காமராஜருக்கு உறுதுணையாக இருந்தவர் தந்தை பெரியார்தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    1923-ம் ஆண்டு மதுரையிலே நடைபெற்ற கள்ளுக்கடை மறியலை முன்னின்று நடத்தினார். அப்போது விருதுநகரிலே வாள் ஏந்தும் போராட்டம் ஒன்றினை இளைஞர் சிலர் ஏற்பாடு செய்து நடத்தினர். 6 அங்குல நீளத்திற்கு மேல் யாரும் கத்தி வைத்துக் கொள்ளக்கூடாது என்ற சட்டம் இருந்த காலகட்டம் அது. அப்போது தனது பங்களிப்பாக ஐந்து வாள்களைத் தயார் செய்து கொடுத்தார் காமராஜர். அது மட்டுமின்றி அந்தப் போராட்டத்தில் கலந்து கொள்ள சிலர் தயக்கம் காட்டியபோது

    நெஞ்சில் உரமுமின்றி

    நேர்மைத்திறமுமின்றி

    வஞ்சனை செய்வாரடி கிளியே

    வாய்ச்சொல்லில் வீரரடி கிளியே

    என்ற பாரதியார் பாட்டை உரக்கப்பாடி இளைஞர்களை உற்சாகப்படுத்தினார்.

    ஒத்துழையாமை இயக்கத்திற்குப் பிறகு காங்கிரஸ் கட்சி சட்டசபைக்குச் செல்வதா? வேண்டாமா? என்பது பற்றி ஒரு பிரச்சினை ஏற்பட்டது.

    அப்போது தேசபந்து சித்தரஞ்சன் தாஸ், மோதிலால் நேரு, எஸ்.சீனிவாச ஐயங்கார், புலாபாய் தேசாய், சத்திய மூர்த்தி ஆகியோர் அங்கம் வகித்த சுயராஜ்ஜியக் கட்சி சட்டசபைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தனர். ஆனால் காங்கிரஸ் கட்சியிடமிருந்து எந்த உத்தரவும் அப்போது வரவில்லை. காங்கிரஸ் சுயராஜ்ஜியக் கட்சிக்கு ஆதரவு தெரிவித்தால் வேலை செய்யலாம் என்று அறிவித்த பிறகுதான் களத்திலே இறங்கி வேலை செய்தார் காமராஜர். 1926-ல் ஸ்ரீவைகுண்டம், நாசரேத், ஏரல் போன்ற ஊர்களுக்கு தொண்டர் படையுடன் சென்று சீனிவாச அய்யங்காரோடும், சத்தியமூர்த்தியுடனும் சேர்ந்து பிரசாரம் செய்தார் காமராஜர். அப்போது அவரின் உழைப்பு பல தலைவர்களின் கவனத்தையும கவர்ந்தது. "காமராஜர்" என்ற பெயரும் பிரபலமாகத் தொடங்கியது.

    அப்போது வடநாட்டில், நாகபுரி நகரில் ஒரு கொடிப் போராட்டம் ஒன்று நடந்தது. வெள்ளையர்கள் வசித்த ஒரு தெருவில் காங்கிரஸ்காரர்கள் கொடியை ஏந்திச் செல்லக் கூடாது என்ற தடையை போலீசார் விதித்தனர். இந்தத் தடைக்கு நாடெங்கும் மிகப்பெரிய எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. இந்தியா முழுவதிலும் இருந்து இந்தத் தடையை உடைத்தெறிய தொண்டர்கள் சாரை சாரையாகக் கிளம்பினர். இதைக் கேள்வியுற்ற காமராஜர் தனது கைவசம் தயாராக இருந்த தொண்டர் படையினைத் திரட்டி முதற்கட்டமாக உடனே நாகபுரிக்கு அனுப்பி வைத்தார். அடுத்து காமராஜர் புறப்பட்டு அங்கு போய்ச் சேருவதற்குள் ஓர் உடன்பாடு ஏற்பட்டு போராட்டம் நிறுத்தப்பட்டு விட்டது.

    இப்படித் தமிழ்நாட்டில் மட்டுமல்ல... இந்தியாவின் எந்த மூலையில் எது நடந்தாலும், வெள்ளையனை எதிர்ப்பதில் முதல் ஆளாக நின்று பேரெடுத்தார் காமராஜர். இதன் மூலம் காந்திஜி, நேருஜி, பட்டேல் போன்ற தலைவர்களின் கவனத்தை தனது கடினமான உழைப்பால் ஈர்த்து பேர் பெற்றார் காமராஜர்.

    நாளாக... நாளாக... வளர்ந்து வந்தார் காமராஜர்.

    அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்.

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • உளுந்து, இடுப்பு எலும்புகளுக்கு வன்மை தந்து இடுப்பு வலி வராமல் தடுத்து பலம் கொடுக்கும்
    • ஈஸ்ட்ரோஜென், ப்ரோஜெஸ்டிரோன் ஆகிய இரண்டும் தான் மகளிருக்கான தனித்துவ ஹார்மோன்கள்.

    "மங்கையராய் பிறப்பதற்கே நல்ல மாதவம் செய்திட வேண்டுமம்மா" என்கிறார் கவிமணி தேசிய விநாயகம் பிள்ளை. மகளிரின் பருவங்களில் முக்கிய இடத்தை பிடித்திருப்பது மங்கைப் பருவம். அதாவது பெண்களின் 11 -13 வயது வரை. இந்த வயதில் பெண்களுக்கு பொதுவாகவே மாதவிடாய் எனும் பூப்பு துவங்குகிறது. பூப்பு என்பது பெண்களின் இயற்கையான உடல் செயலியல் நிகழ்வு.

    தமிழ் இலக்கியங்களில் இந்த மங்கைப்பருவம் 11-13 வயது என குறிப்பிடுகிறது. இயல்பாக 11-13 வயதுகளில் பூப்பு எய்தி வந்த பெண்கள், நவீன வாழ்வியல் நெறிமுறைகளால் 10 வயதிற்கு முன்னதாகவே பூப்பு அடைந்து, 40 வயதிற்கு முன்னதாகவே கடைசி பூப்பு எனும் மெனோபாஸ் நிலையை அடைகின்றனர். இதனால் உடல் அளவிலும், மனதளவிலும் பெரிய மாற்றங்களை சவால்களாக சந்திக்க வேண்டி உள்ளது.

    அதிகமான துரித உணவுகளும், பட்டனை தட்டின உடனே வாசலில் வந்து நிற்கும் நெருப்பில் வாட்டிய இறைச்சி வகைகளும் இதற்கு ஒரு பக்கம் காரணமாகின்றன. நவீன காலம் என்ற போர்வையில், விரும்பிய உணவுகள் வேண்டிய நேரத்தில் உண்ணும் தட்டை அலங்கரிக்கின்றன. இது நவீன வாழ்வியலின் வளர்ச்சிக்கு அடையாளம் என்பதை விட ஆரோக்கிய வாழ்வினை கெடுக்கும் செயல் என்பதே உண்மை.

    100 டிகிரிக்கு மேல் இறைச்சியை நெருப்பில் வாட்ட, அதில் உள்ள புரத மூலக்கூறு சிதைந்து, ஹெடிரோ சைக்ளிக் அமைன் எனும் மூலக்கூறுகளாக மாறுவதாக நவீன அறிவியல் எச்சரிக்கிறது. இந்த அமைன்கள் நாவின் சுவை மொட்டுக்களை சிதைத்து அந்த சுவைக்கு நாவினை அடிமையாக்கும். அது மட்டுமின்றி நம் உடலில் மரபணு வரை சென்று தாக்கி புற்றுநோய்க்கு காரணமாகும் கார்சினோஜெனிக்-ஆக செயல்படுவதாக உள்ளது பலருக்கும் தெரியாது.

    மருத்துவர் சோ.தில்லைவாணன்

    மருத்துவர் சோ.தில்லைவாணன்

     மஞ்சள், இஞ்சி, பூண்டு, சீரகம் சேர்த்து பாரம்பரியமாக பாட்டி சமைக்கும் முறையினை மறந்ததே பல புற்றுநோய் நிலைகளுக்கு அடிப்படை. மஞ்சளில் உள்ள குர்குமின், சீரகத்தில் உள்ள குமினல்டீஹைடு, இஞ்சியில் உள்ள ஜின்ஜிபேரின், பூண்டில் உள்ள அலிசின் ஆகிய பல வேதிப்பொருள்கள் புற்றுநோய்க்காரணிகளை தடுக்கும் தன்மை கொண்டது. நம் பாரம்பரிய உணவு முறைகளும், வாழ்க்கை முறைகளும் சித்த மருத்துவத்தோடு ஒன்றிணைந்தது. இதை இக்கால மங்கையர்கள் புரிந்துகொண்டால் தான் வருங்கால சந்ததி ஆரோக்கியம் பெறும்.

    அத்தகைய மங்கைப் பருவத்தில் பூப்பு என்பது அவர்களுக்கு திடீரென தோன்றும் எதிர்பாராத உடல் செயலியல் மாற்றம். 'பூப்பு' என்பது கருப்பை உட்சவ்வின் வழக்கமான உதிரப்போக்கு. இது பெண்களுக்கு ஒவ்வொரு மாதமும் ஏற்படுகிறது. 'மாதவிடாய் இழப்பு' என்பது கருப்பை உட்சவ்வின் ரத்தம் மற்றும் திசுக்கள் மற்றும் சுரப்புகளால் ஆனது. ஒவ்வொரு மாதவிடாயின் போதும் 40 முதல் 60 மில்லி அளவுக்கு ரத்தம் இழக்கப்படுவதாக மருத்துவ அறிவியல் கூறுகின்றது. ஆக முதலில் பூப்பு எய்தும் பெண்கள் அதற்கேற்றார் போல் உடல் வலிமையும், மன வலிமையும் பெற்று இருத்தல் அவசியம்.

    பெண்கள் மங்கைப் பருவத்தில் பூப்பு அடைந்ததும் பாட்டி வைத்தியமாக கொடுக்கும் பாரம்பரிய உணவுகள் உடல், மன வலிமை கொடுப்பதோடு மருத்துவ குணத்தையும் அளிக்கும். பூப்பு முதலில் துவங்கும் போது கோழி முட்டையும், பாலும், நல்லெண்ணையும், பச்சரிசி மாவில் செய்த பிட்டும் தருவது வழக்கம். 'நல்ல சாப்பிடுமா, அப்பதான் இடுப்பு வலு பெறும்' என்று பாட்டி ஆசை ஆசையாய் செய்து கொடுக்கும் உளுந்து களியில், கேழ்வரகு உருண்டையில் பல்வேறு மருத்துவ குணங்கள் உள்ளதாக சித்த மருத்துவம் கூறுகின்றது. இத்தகைய இயற்கை தந்த உணவுகளுக்கு, சத்து மாத்திரை, பாட்டில் டானிக் இவற்றை விட பலன் அதிகம்.

    'நல்ல எண்ணெய்' என்ற பெயர்க்காரணம் எள் எண்ணெய்க்கு வருவதன் காரணம், அதில் நச்சுத்தன்மை உள்ள வேதிப்பொருட்கள் என்பதே இல்லை. நல்லெண்ணெய்க்கு ஆதாரமாக உள்ள எள், எலும்புகளுக்கு வன்மை தந்து உடலில் ரத்தத்தை அதிகரிக்கக்கூடியது. இதனை அகத்தியர் குணவாகடம் என்ற நூல் 'ஏறனலாம் திண்மை தரும்' என்று குறிப்பிடுகிறது. இதில் உள்ள தாது உப்புக்களான இரும்பு, துத்தநாக சத்து, கால்சியம், பாஸ்பரஸ், மெக்னீசியம், செம்பு ஆகிய சத்துக்கள் எலும்பினை வன்மையாக்கி ரத்தத்தை பெருக்கும். எள் விதையில் உள்ள புரதசத்து உடலுக்கு வன்மை தரும்.

    நல்லெண்ணையில் அதிக அளவு வைட்டமின் ஈ உள்ளது. இது மலட்டு தன்மையை நீக்கும் வைட்டமின் என்பது யாவரும் அறிந்ததே. இதில் உள்ள முக்கிய கொழுப்பு அமிலங்கள் உடலின் பல்வேறு செல்களின் வளர்ச்சிக்கும் அத்தியாவசியம். ஆகவே பூப்பு எய்தும் காலத்தில் பாட்டி தரும் எள்ளு உருண்டையும், நல்லெண்ணையும் நாவுக்கும் சுவை, கருப்பைக்கும் பலம் என்பது விளங்குகிறது. பருப்பு பொடியில் நல்லெண்ணை சேர்த்து எடுப்பதும் மகளிர்க்கு பூப்பு காலத்தில் வன்மையை தரும்.

    மேலும் எள்ளில் உள்ள சீசாமின், சீசாமோலின் ஆகிய வேதிப்பொருட்களுக்கு ஆன்டிஆக்டசிடன்ட் தன்மை இருப்பதால் வயது மூப்பு ஏற்படுவதை தடுக்க முடியும். இது புற்றுநோயினை வரவிடாமல் தடுக்கும் தன்மையும் உடையது.

    இன்று உலக நாடுகள், நவீன மருத்துவத்தில் நல்லெண்ணையை 'சிஸ்ப்ளட்டின்' போன்ற புற்றுநோய் மருந்துகளின் ஊடகமாக தான் பயன்படுத்துகின்றன. ஆனால் நம் பாரம்பரிய மருத்துவத்தில் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நல்லெண்ணை புற்றுநோய் வராமல் தடுக்கும் உணவாக பயன்படுத்துவது அறிவியலை விஞ்சி நிற்கும் ஆச்சரியம்.

    பூப்பு அடைந்த பெண்களுக்கு ஆகாரமாக பாட்டி கொடுக்கும் அடுத்த உணவு அரிசி மாவு பிட்டும், உளுந்து வடையும் தான். புழுங்கலரிசியை விட, பச்சரிசி மந்தம் உண்டாக்கும் எனினும் உடலுக்கு வன்மை தரும். இந்த அரிசியால் செய்யப்பட்ட பிட்டினை உண்டால் பூப்பு எய்தும் காலத்தில் அதிகமாக வெளியேறும் ரத்தபோக்கினை கட்டுப்படுத்தும் என்கிறது சித்த மருத்துவம். இதனை 'செம்புனலும் கட்டும் தெளிவும் உரமாகும்' என்ற அகத்தியர் குணவாகட வரிகளால் அறியலாம். பிட்டுக்கு கூட மருத்துவ குணங்கள் உள்ளதாக சித்த மருத்துவம் கூறுவது நிச்சயம் வியப்பு தரும்.

    கருப்பு உளுந்தில் உள்ள மருத்துவ குணங்கள் பல. உளுந்து நம் அன்றாட வாழ்வில் பல காலமாக பயன்படுத்தும் பருப்பு வகை இது. உடலின் ஊட்டசத்துக்கு ஆதாரம். 100 கிராம் உளுந்தில், ஏறத்தாழ 40 கிராம் வரை புரதசத்து உள்ளது .மேலும் இதில் எண்ணற்ற வைட்டமின்களும், தாது உப்புக்களும் உள்ளன.

    உளுந்து, இடுப்பு எலும்புகளுக்கு வன்மை தந்து இடுப்பு வலி வராமல் தடுத்து பலம் கொடுக்கும் என்பதை "என்புருக்கி தீரும் இடுப்புக்கதி பலமாம் முன்பு விருத்தியுண்டாம் முன்" என்ற அகத்தியர் குணவாகடப் பாடல் வரிகளால் அறியலாம்.

    பருவ காலத்தில் பெண்கள் பூப்பு எய்தும்போது, உளுந்தினை வடையாக, கஞ்சியாக அல்லது களியாக்கி கொடுப்பது காலம் காலமாக இருந்து வரும் நம் வழக்கு முறை. இது வெறும் வழக்கு முறை மட்டுமல்ல, ஆரோக்கியமான சமுதாயத்தினை உண்டாக்கும் வழிமுறையும் கூட தான்.

    அடுத்து பாட்டி தரும் கோழிமுட்டையில் வெண்மை பகுதியில் புரத சத்தும், மஞ்சள் பகுதியில் கொழுப்பு சத்தும் என்பதைக் கடந்து கால்சியம் மற்றும் பாஸ்பரஸ் ஆகியவை அதிக அளவில் உள்ளதால் எலும்புகளை வன்மையாக்க உதவும். கோழி முட்டை மஞ்சள் கருவில் உள்ள கொலெஸ்ட்ரால் உடலில் இனப்பெருக்க ஹார்மோன்கள் உற்பத்திக்கு மிக அவசியம்.

    ஈஸ்ட்ரோஜென், ப்ரோஜெஸ்டிரோன் ஆகிய இரண்டும் தான் மகளிருக்கான தனித்துவ ஹார்மோன்கள். இதில் ஈஸ்ட்ரோஜென் மாதவிடாயின் முதல் பகுதியிலும், ப்ரோஜெஸ்டிரோன் மாதவிடாயின் இரண்டாம் பகுதியிலும் ஆட்சி செலுத்துகிறது. இவை இரண்டும் சினைப்பை சுரப்புகள் தான். இருப்பினும் இதற்கு ஆதாரம் கொலஸ்டரோல் என்ற வேதிப்பொருள் தான்.

    மேலும், முட்டை வெண்கருவில் பல்வேறு புரத மூலக்கூறுகள் இருப்பினும் அதில் உள்ள லியூசின் எனும் புரத மூலக்கூறு, வயது வந்த பெண்களின் உடல் எடையை கூட்டுவதற்கு ஆதாரமாக உள்ளது. அறிந்தோ அறியாமலோ பூப்பு காலத்தில் பாரம்பரியமாக முட்டை கொடுப்பதன் பின்னால், இவ்வளவு அறிவியல் செய்திகள் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    இன்னும் சொல்ல வேண்டிய எளிய உணவு என்னவெனில் 'பஞ்சந்தாங்கி' என்ற சிறப்பு பெயர் பெற்ற கேழ்வரகு. இதன் மாவினை சிறிது பாலுடன் பனைவெல்லம் சேர்த்து கூழாக்கி, அல்லது களியாக்கி பூப்பு எய்தவர்களுக்கு கொடுக்க உடல் நலமும், வலிமையும் உண்டாகும். இதனை 'காழாங் களிக்கு பலமுண்டாம்' என்று அகத்தியர் குணவாகடம் கூறுகின்றது.

    பொதுவாக தானிய வகைகளில் உள்ள புரத சத்தும், எண்ணற்ற தாது உப்புக்களும் வைட்டமின்களும் மட்டுமின்றி கேழ்வரகில் அதிகப்படியான கால்சியம் சத்து உள்ளது இதன் சிறப்பு. இந்த கால்சியம் எலும்புகளுக்கு வன்மையை தரும். இந்த கேழ்வரகு கற்காலத்திற்கு பிறகு வந்த இரும்பு காலம் முதல் பயன்படுத்தப்பட்டு வருவதாக வரலாற்று குறிப்புகள் கூறுகின்றது. ஆனால், இப்போது வந்த நவீன துரித உணவுகளால் இதன் மகத்துவமும், மருத்துவ குணமும் மறக்கடிக்கப்பட்டுள்ளது என்பது தான் உண்மை.

    இவ்வாறு மகளிர் பூப்பு எய்திய, முதல் ஒரு சில மாத காலத்திற்கு அவர்களிடம் அதிக அன்பும், அக்கறையும் காட்டி, பாரம்பரிய உணவுகளை ஊட்டி, அதன் பிறகு இத்தகைய பாரம்பரிய உணவுகளை மறப்பதே பூப்பு சுழற்சி தடைபடுதலுக்கும், மாறுபடுதலுக்கும் முக்கிய காரணம்.

    (தொடரும்)...

    தொடர்புக்கு:

    drthillai.mdsiddha@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • பெரிய நிறுவனங்கள் தம் படங்களின் தலைப்படிகளை எண்ம வடிவிலாக்கி வைத்திருப்பார்கள்.
    • நமக்கும் முன்னே வாழ்ந்தவர்கள் இயல், இசை, நாடகம் என்று உணர்ச்சியோடு பங்களித்த ஈடுபாடுகள்.

    தமிழ்த் திரைப்படங்கள் இதுவரை எத்தனை வந்திருக்கும்? முறையான பட்டியல் உண்டா? 1931-ம் ஆண்டில் காளிதாஸ் என்ற திரைப்படம் வந்தது. இதனையே முதல் பேசும் படமாகக் கூறுவார்கள். அது முதல் இந்த வெள்ளிக்கிழமை வெளியாகின்ற படம்வரைக்கும் இதுவரை எத்தனை படங்கள் வெளியாகி இருக்கும்?

    எப்படிப் பார்த்தாலும் கடந்த தொண்ணூறு ஆண்டுகளில் ஏறத்தாழ ஏழாயிரம் தமிழ்ப்படங்கள் வெளியாகி இருக்கலாம். இது குத்து மதிப்பான கணக்குத்தான். அது ஆறாயிரமாக இருக்கலாம். எட்டாயிரமாகவும் இருக்கலாம். நாம் ஏழாயிரம் என்று எடுத்துக்கொண்டோம்.

    ஏழாயிரம் படங்களைத் தொகுத்து வகுத்து ஒரு கற்பனை செய்து பார்ப்போம். படத்திற்குப் பத்துக் கலைஞர்கள் என்று வைத்துக்கொண்டால்கூட இந்த ஏழாயிரம் படங்களில் எழுபதாயிரம் கலைஞர்கள் பங்கேற்றிருப்பார்கள். படத்திற்கு நூறு பேர் என்று கொண்டால் இந்த ஏழாயிரம் படங்களில் ஏழு லட்சம் தொழிலாளர்கள் பணியாற்றியிருப்பார்கள். ஏறத்தாழ நான்காயிரம் இயக்குநர்கள் இப்படங்களில் பங்களித்திருப்பார்கள். அவ்வெண்ணிக்கையிலேயே ஒளிப்பதிவாளர்களும் இருக்கக்கூடும். படத்திற்கு முதலிட்ட முதலாளிகள் சில ஆயிரங்களில் இருக்கக்கூடும். ஆயிரத்தைத் தொடுமளவு எண்ணிக்கையிலான இசையமைப்பாளர்கள் இசைத்திருக்க வேண்டும். படத்தொகுப்பாளர்கள், கலை இயக்குநர்கள், ஒப்பனைக் கலைஞர்கள், ஆடை வடிவமைப்பாளர்கள், நடனத்துறையினர், சண்டைக்காட்சியினர் என்று பார்த்தால் அவர்களும் பல பத்தாயிரங்களில் அடங்குவர். எப்படிப் பார்த்தாலும் இந்தத் தமிழ்த் திரைப்படத்துறை பத்து லட்சத்திற்கும் மிகுதியானவர்களால் ஆக்கப்பட்டதுதான்.

    தமிழ் மக்களாகிய நாம் திரைப்படங்களை விரும்பிப் பார்த்தவர்கள். பிற நாடுகளில் திரைப்படங்களை எப்படிப் பார்த்தார்களோ, நாமறியோம். நாம் திரைப்படங்களுக்காக உயிரைவிட்டோம். இதனை ஒரு பேச்சுக்காகச் சொல்லவில்லை. உண்மையிலேயே உயிரைவிட்டோம். 'இணைந்த கைகள்' என்ற திரைப்படம் வெளியானபோது நுழைவுச் சீட்டு பெறுவதற்காகக் கூடிய கூட்ட நெரிசலில் சிக்கி உயிரிழந்தவர் உண்டு. இது கோவையில் நடந்தது. இன்றைக்கு இணையதளத்தில் நுழைவுச் சீட்டு பதிந்துகொள்கிறோம். அதனால் நெரிசல் குறைந்துவிட்டது.

    காண்பதற்குரிய திரைகள் தொலைகாட்சி, கைப்பேசி, கணினி எனப் பரவிவிட்டதற்காகத் திரைப்படத்திற்கு உரிய கவர்ச்சி சிறிதாவது குறைந்திருக்கிறதா? குறையவே இல்லை. அகவை மூத்தவர்கள் தம் திரைப்பட ஈடுபாடுகளைக் குறைத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். வாழ்க்கை சார்ந்த நெருக்கடிகள் மிகுந்ததால் திரைப்படம் பார்த்தல் குறைந்திருக்குமே தவிர, அவர்களும் படம் பார்க்க விரும்புபவர்கள்தாம். எல்லாப் படங்களையும் பார்க்காவிட்டாலும் அவ்வப்போது பெருவெற்றி பெறுகின்ற படங்களைப் பார்த்துவிடுவார்கள்.

    மக்கள் வாழ்க்கையில் இவ்வளவு இன்றியமையாமையாக விளங்கிய, விளங்குகின்ற திரைப்படங்கள் எவ்வாறு காப்பாற்றப்படுகின்றன ? முன்னாடி ஏழாயிரம் படங்கள் என்று பார்த்தோமே, அவை அனைத்தும் முழுமையாகப் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றனவா ?

    ஏ.வி.எம். போன்ற நிறுவனத்தினர் அத்தொழிலைத் தலைமுறை தலைமுறையாகச் செய்தவர்கள். தங்கள் படங்கள் ஒவ்வொன்றையும் தனியே காப்புச் செய்து வைத்திருப்பார்கள். இன்றைக்கும் அவர்களுடைய வளாகத்திற்குள் காவற்கிடங்கு இருக்கக்கூடும். சிறிய முதலாளி என்ன செய்திருப்பார்? என்றோ எப்போதோ கலையார்வம் முற்றி, ஊரிலிருந்த காடு தோட்டங்களை விற்றுப் படமெடுக்க வந்தவர் சில படங்களை எடுத்தார் எனக்கொள்வோம். ஒரு கட்டத்தில் இழப்புற்று அனைத்தையும் இழந்த நிலையில் தாமெடுத்த சிலபல படங்களை என்ன செய்திருப்பார் ? அவரே கடன்மிக்குற்று வெளித்தெரியாது ஒதுங்கி வாழும் நிலையில் அவரால் எப்படிப் படச்சுருள்களைப் பாதுகாக்க முடியும் ? காலக்கறையான் பட்டு அழிய வேண்டியதுதான்.


    ஒரு படத்தின் தலைப்படி (நெகட்டிவ்) எனப்படுகின்ற படச்சுருளைப் பாதுகாத்து வைத்தால்தான் அதிலிருந்து புதிய படிகளை எடுக்க முடியும். அந்தப் புதிய படிகள்தாம் படமோட்டப் பயன்படும். அந்தப் படச்சுருளை முறையான நிழலில், முறையான வெப்பநிலையில், முறையான காற்று ஈரப்பதக் காவலில் எப்போதும் வைத்திருக்க வேண்டும். இல்லையேல் அதில் பதிவாகியிருந்த படப்பதிவு மங்கத் தொடங்கிவிடும். சில ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அப்படச்சுருள்களை வேதிவினைக்குட்படுத்தியும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். தலைப்படியிலிருந்து பதிவு எடுக்கப்பட்ட படச்சுருள்களைக்கூட சில ஆண்டுகள் வரைக்கும்தான் பயன்படுத்த முடியுமாம். அந்தச் சுருளும் அத்தகைய பாதுகாப்பு வரம்புக்கு உட்பட்டதுதான். இன்றைக்குப் படச்சுருளைத் திரையில் ஓட்டும் ஒளிபெருக்கிகள் (புரொஜக்டர்) அருகிவிட்டன. எந்தத் திரையரங்கிலும் படச்சுருளை ஓட்டும் அக்கருவி இன்று இருக்க வாய்ப்பில்லை. அரும்பொருள் ஆகிவிட்டது. அதனை ஒரு நினைவுப்பொருள்போல் கருதி வைத்திருப்பார்கள்.

    படச்சுருள்களில் உள்ள படங்களை எண்மப் பதிவுகளாக (டிஜிட்டல்) மாற்றி வைக்க வேண்டும். அதற்குரிய அறிவியல் தொழில்நுட்ப முறைகளைத் தேர்ந்து ஒவ்வொருவரும் செய்து வைத்தால் அவற்றைப் பாதுகாக்கலாம். தொலைக்காட்சி பரவலானதும் ஒவ்வொரு திரைப்படமும் காணொளிப் பேழையாக (வீடியோ கேசட்) வெளியானது. அந்தப் பதிவு ஓரளவுதான் தெளிவாக இருக்கும். வெள்ளித்திரையில் படச்சுருளைக்கொண்டு ஒளிபாய்ச்சிக் காட்டுகின்ற திரைப்படத்தின் தெளிவிற்கு முன்னர் எதுவுமே நிற்க முடியாது.

    இன்றைக்கு வருகின்ற நான்காயிரம், எட்டாயிரம் அளவிலான நுண்ணிலைப் படங்கள்தாம் படச்சுருள் திரையீட்டுப் படத்திற்கு அருகில் வருகின்றன. பெரிய நிறுவனங்கள் தம் படங்களின் தலைப்படிகளை எண்ம வடிவிலாக்கி வைத்திருப்பார்கள். அதே நேரத்தில் படச்சுருள்களையும் இயன்ற காலம்வரை பாதுகாத்து வைக்க வேண்டும்தான்.

    நொடித்துப் போன முதலாளிகளிடமும் வட்டிக்குக் கடன் தந்தவர்களிடமும் இந்தப் படச்சுருள்கள் படாத பாடு பட்டிருக்கின்றன. மிகவும் நெருக்கடி ஏற்பட்டால் "இந்தா இந்தப் பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு போ" என்று படச்சுருள் பெட்டியைப் பிணையாகக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். வாங்கிச் சென்ற வட்டிக்கடைக்காரருக்கு அதன் அருமை பெருமை தெரியுமா? கொண்டுபோய் அப்படியே வைத்திருப்பார். அங்கே தூசு படும். ஒளி படும். வெப்பம் படும். என்றாவது ஒருநாள் அதனை மீட்டு எடுத்துக்கொண்டு வரும்போது துருவேறி நகர மறுக்கும் மிதிவண்டிபோல் பயன்பாடற்றுப் போகும். திரைத்தொழில் மீது அன்புற்றுச் செய்யும் முதலாளிதான் இத்தகைய மீட்பு நடவடிக்கையில் இறங்குவார். அவர் படமெடுத்து நொடித்துப்போய் காடுகரைகளை விற்று இழந்த பின்னர் மிச்சமானது இந்தப் படச்சுருள் பெட்டிதான் என்றால் என்னாகும்? நாங்கள் பட்ட துன்பங்களுக்கெல்லாம் காரணம் இதுதானே என்று அவருடைய பிள்ளைகளே படச்சுருளைத் தீயிட்டு மாய்ப்பார்கள்.

    இதற்கு அரசு ஏதும் நடவடிக்கை எடுத்திருக்கிறதா? தேசியத் திரைப்பட ஆவணக் காப்பகம் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்திலுள்ள புனே நகரில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. இங்கே பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்கள் காக்கப்படுகின்றன. பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட திரைப்படக் கையெழுத்துப் படிகள், ஐம்பதாயிரம் புகைப்படங்கள் உள்ளனவாம். ஆனால், இங்கும் இயற்கைப் பேரழிவுகள் ஏற்பட்டன. ஒரு தீ விபத்தில் அறுநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட படங்கள் சாம்பலாகின. அவற்றில் தாதா சாகேப் பால்கே எடுத்த படங்கள் முதற்கொண்டு அடக்கம். பிற்பாடு எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பில் பல்லாயிரக்கணக்கான படச்சுருள்கள் அழிந்து போயுள்ளதாக அறிவித்திருக்கிறார்கள். எல்லாவற்றையும் எண்மப்படுத்திக் காக்க முயல்வதுதான் உடனடித் தீர்வு.

    மற்றவர்களை விடுங்கள், நாம் திரைப்படப் பாடல் கேட்டு வளர்ந்தவர்கள். நம்மிடம் ஒலிப்பேழைகள் எனப்படுகின்ற ஆடியோ கேசட்டுகள் இருக்கலாம். ஒலிப்பேழைகள் இல்லாத வீடுகளே இருக்க முடியாது. அவற்றைக் காவல் செய்து வைத்திருக்கிறோமா ? என்னிடம் நூற்றுக்கணக்கான ஒலிப்பேழைகள் உள்ளன. காசு பணம் வீட்டுப் பத்திரம் வைத்துள்ள நிலைப்பேழையில்தான் அவற்றையும் வைத்திருக்கிறேன். அதன் மதிப்பு எனக்கு அவ்வளவு பெறுமதியுடையதாகத்தான் தெரிகிறது. அதனை ஓடவிட்டு எண்மப் பதிவுகள் ஆக்கிக்கொள்ளும் கைப்பேசிச் செயலிகள் பல உள்ளன. உங்களிடம் இருப்பினும் காப்புச் செய்து வாருங்கள். நம்மால் செய்ய முடிந்தது இவ்வளவே.

    ஒரு படம் என்கின்ற அளவிலேயே இவ்வளவு விளைபொருள்கள் இறைந்து கிடக்கின்றன. என்ன செய்வது, எப்படிக் காப்பது என்று தெரியவில்லை. இவற்றைப் பல்லாயிரம் மக்கள் சேர்ந்து உருவாக்கினர். அழிந்தால் அழியட்டுமே என்று விட்டுவிட முடியாது. ஏனென்றால் அவை காலப் பதிவுகள். கலைச்செயல்கள். நமக்கும் முன்னே வாழ்ந்தவர்கள் இயல், இசை, நாடகம் என்று உணர்ச்சியோடு பங்களித்த ஈடுபாடுகள். முன்னே சொன்னபடி எழுபதாயிரம் கலைஞர்களில் நூறு கலைஞர்களை நாம் அறிந்திருப்போமா, மற்றவர்கள் அவற்றைத் தோற்றுவிக்க - நம்மை மகிழ்விக்க - தம்மை இருளுக்கு ஒப்புக்கொடுத்து ஒதுங்கிக்கொண்டவர்கள். அவர்களுக்கு நம்மால் இயன்ற கைமாறு இதுதான்.

    தொடர்புக்கு:-

    kavimagudeswaran@gmail.com

    செல்: 8608127679

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • பெண்களை பொறுத்தவரை பிரசவத்துக்கு பிறகு முதுகு வலி வரும். அதை இலகுவான உடற்பயிற்சிகள், யோகா மூலம் சரி செய்ய முடியும்.
    • உடல் பருமனாலும் முதுகு வலி வரும். அதற்கு உணவு கட்டுப்பாடு, உடற்பயிற்சி மூலம் உடல் எடையை குறைத்தால் போதும்.

    நாற்காலியில் ஹாயாகத்தான் அமர்ந்து இருப்பார்கள். அதை விட்டு எழும்பும்போது அவர் நெழிந்து சிரமப்படுவதை பார்த்தே பக்கத்தி்ல் இருப்பவர்கள் கேட்பார் என்ன முதுகு வலியா? என்று.

    முதுகு வலி... பெரும்பாலானவர்களிடம் காணப்படும் ஒரு வியாதிபோலவே ஆகிவிட்டது. யாரை பார்த்தாலும் முதுகுவலி தாங்கமுடியவில்லை என்று பேசுவதை கேட்டிருக்க முடியும். ஆண்-பெண் இரு பாலரிடமும் இந்த பிரச்சினை இருக்கிறது.

    முதுகுவலி தானோ என்று சாதாரணமாகவும் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

    முதுமையில் எலும்பு தேய்மானத்தில் முதுகுவலி ஏற்படலாம். நமது உடல் அமைப்புகள் வைத்து கட்டிடம் கட்டுவதுபோல் தான். ஒவ்வொரு செங்கலுக்கும் இடையே பிடிமானத்திற்காக சிமெண்டு போட்டு கட்டப்படும். அதே போலத்தான் முதுகு தண்டுவடமும் இயற்கையாகவே அமைந்துள்ளது.

    இதில் தேய்மானம் ஏற்படுவது, 'டிஸ்க்' பிறள்வதால் கடுமையான வலி ஏற்படும்.

    நான் தஞ்சாவூரில் பணியாற்றிய போது அங்குள்ள டவுன்பஸ் நிலையம் அருகில் ஒரு ஓ.பி. இருந்தது. காலையில் மார்க்கெட்டுக்கு வரும் பெண் தொழிலாளர்கள் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் முதுகு வலிக்காகவே மருந்து வாங்க வருவார்கள். அதற்காக நீண்ட வரிசையில் காத்து நிற்பார்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட பஸ் வந்ததும் அதில் பாதிபேர் பஸ்சுக்காக ஓடுவார்கள்.

    அதற்காகவே முன்கூட்டியே மருந்து சீட்டு தயார் செய்து வைத்திருப்போம். சாதாரண வலி, கடுமையான வலி ஆகியவற்றுக்கு தகுந்தவாறு மாத்திரைகள் கொடுப்போம்.

    இதை சொல்வதற்கு காரணம் அந்த அளவுக்கு முதுகுவலியால் அவதிப்படுபவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். கடுமையான உழைப்பால் எலும்பு தேய்மானம் ஏற்பட்டு வலி வரலாம்.

    அதனால் தான் கிராமங்களில் பனைமர கயிற்று கட்டிலில் தூங்குவார்கள். அது வலியை கட்டுப்படுத்தும். இப்போதைய நகர வாழ்க்கையில் கயிற்றுக் கட்டிலை பார்க்க முடியாது. மரக்கட்டில் அல்லது தரையில் வெறும் விரிப்பை மட்டும் விரித்து படுங்கள். மெத்தையில் படுப்பதை தவிருங்கள். முதுகு வலியை தவிர்க்கலாம்.

    பெண்களை பொறுத்தவரை பிரசவத்துக்கு பிறகு முதுகு வலி வரும். அதை இலகுவான உடற்பயிற்சிகள், யோகா மூலம் சரி செய்ய முடியும்.


    உடல் பருமனாலும் முதுகு வலி வரும். அதற்கு உணவு கட்டுப்பாடு, உடற்பயிற்சி மூலம் உடல் எடையை குறைத்தால் போதும்.

    பகல் நேரம் நீண்ட நேரம் அலுவலகத்தில் நாற்காலியில் அமர்ந்து சிலர் வேலை பார்க்கலாம். அப்போது முதுகுக்கு சிறு தலையைணை வைத்துக் கொள்வது, அடிக்கடி எழுந்து நடமாடுவது போன்ற பழக்கங்களை கடை பிடித்தால் போதும்.

    கிராமங்களில் விளக்கெண்ணெய், நல்லெண்ணெய் போட்டு முதுகை தேய்த்து விடுவார்கள். சாதாரண வலிகள் அந்த மாதிரி பாட்டி வைத்தியத்திலும் சரியாகிவிடும்.

    ஆனால் சாதாரண முதுகு வலிதானே என்று மாத கணக்கில் வலி நிவாரண மாத்திரைகளை சுயமாக வாங்கி சாப்பிட்டு வருவது சிறுநீரகத்தை சிதைத்து விடும்.

    நாள்பட்ட சிறுநீரக தொற்றுகூட முதுகு வலியை ஏற்படுத்தி இருக்கலாம். எலும்பு புற்று நோய் கூட வலியை ஏற்படுத்தி இருக்கலாம்.

    எனவே நாள்பட்ட முதுகுவலி என்றாலும் மருத்துவர்களின் ஆலோசனை அவசியம். சிலர் சி.டி.ஸ்கேன், எம்.ஆர்.ஐ.ஸ்கேன் எல்லாம் பார்த்தும் எதுவும் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள். ஆனால் முதுகு வலி மட்டு்ம் குறையமாட்டேங்குது என்பார்கள்.

    சிறுநீரக கற்களால் கூட வலி வரலாம். ஸ்கேன்களுக்கு தெரியாத கற்கள் சாதாரண பிளேன் எக்ஸ்ரேயில் தெரியும். அந்த மாதிரி பல அனுபவங்கள் உள்ளது.

    சிலருக்கு நவீன பரிசோதனைகளில் தெரியாது. சாதாரண சிறுநீர், ரத்த பரிசோதனையில் கிரியேட்டின் அளவு அதிகமாக இருப்பதன் மூலம் தெரியவரும். அதன்பிறகு முறையான சிகிச்சை அளித்து சிறுநீரகத்தை பாதுகாப்போம்.

    நவீன விஞ்ஞான வளர்ச்சியில் ஒரு சிலர் கூகுள் தேடல் மூலம் இணையதளங்களில் தேடி தனக்குத் தானோ சுயமாக சிகிச்சை எடுத்து கொள்வதும் உண்டு. அது ஆபத்தை ஏற்படுத்தி விடும். ஒரு முறை நான் கனடாவில் மேல் படிப்பு படித்து பயிற்சியில் இருந்த போது கிரேக்க நாட்டு மூத்த மருத்துவ பேராசிரியரிடம் பயிற்சி பெற்றேன். ஒரு நாள் ஒரு நோயாளியை வைத்து அந்த பேராசிரியர் அங்கிருந்த மாணவர்கள் அனைவரிடமும் சில விவரங்களை கேட்டார். இந்தியாவில் இருந்து அப்போது நான் மட்டும் தான் அந்த குழுவில் இருந்தேன். மற்றவர்கள் இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளை சேர்ந்த வெள்ளைக்காரர்கள். நான் மட்டும் தான் அவர்களில் கருப்பு. அன்று அவர் கேட்டது வேறொன்றும் இல்லை. அந்த நோயாளியின் கால் மூட்டு வீங்கி இருந்தது. அந்த மூட்டுக்குள் செப்டிக் ஆகி இருக்கிறதா? சீழ் எதுவும் இருக்கிறதா? என்பதை எப்படி கண்டுபிடிப்பீர்கள் என்பது தான் அவரது கேள்வி.

    அப்போது மாணவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு பதிலாக சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார்கள். சிலர் எக்ஸ்ரே மூலம் கண்டுபிடிக்கலாம் என்றார்கள். சிலர் ஸ்கேன் செய்து கண்டுபிடிக்கலாம் என்றார்கள். இப்படி ஆளுக்கொரு பதிலை சொன்னபோது அவர் என்னை அழைத்து ராஜன் உனது முடிவு என்ன என்றார். நான் அந்த நோயாளியின் கால்களை பார்த்து மூட்டு பகுதியை தொட்டு நன்றாக அழுத்தி பார்த்து விட்டு உள்ளே நீர் கட்டி இருக்கிறது என்றேன். உடனே அவர் கேட்டார். எப்படி கண்டுப்பிடித்தாய் என்று. நான் தொட்டு பார்த்து தான் கண்டுபிடித்தேன் என்றேன். அவர் என்னை வெகுவாக பாராட்டினார். நான் சொன்னது போலவே அந்த நோயாளியின் கால் மூட்டில் ஊசி போட்டு நீரை வெளியே எடுத்தார்கள்.

    மருத்துவ அறிவை இப்படி தான் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். புகழ் பெற்ற நீதிபதி ஒருவர் சிறுநீரக பிரச்சினை என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் ஏமாந்த சம்பவமும் நடந்தது. அந்த நீதிபதி இரவில் வீட்டில் நன்றாகத்தான் தூங்கி இருக்கிறார். காலை வரை பிரச்சினை இல்லாமல் தூங்குவாராம். காலையில் எழுந்து கோர்ட்டுக்கு செல்வார். கோர்ட்டு வழக்குகள் நடந்து கொண்டு இருக்கும் போது சில நேரங்களில் தூங்கி விடுவாராம். அவரை அறியாமல் தூக்கம் அவரது கண்களை தழுவி இருக்கிறது. இப்படி அடிக்கடி நடந்து இருக்கிறது. அதை உதவியாளர் அந்த நீதிபதியின் மனைவியிடம் சொல்லி கவலை பட்டு உள்ளார். அதை கேட்ட நீதிபதியின் மனைவியும் கவலை பட்டுள்ளார். ஏன் இவரை இப்படி தூக்கம் துரத்துகிறது. இரவு நன்றாகத்தான் ஓய்வெடுக்கிறார். அப்படி இருந்தும் அவரால் எப்படி தூக்கத்தை கட்டுப்படுத்தாமல் போகிறது என்று வேதனைப்பட்டுள்ளார்.

    ஆனால் யாராலும் கண்டுப்பிடிக்க முடியவில்லை. ஒரு நாள் இரவு காரில் என் வீட்டுக்கு வந்தார்கள். சுற்றி ஆயுத போலீசார் பாதுகாப்புடன் என் வீட்டுக்கு நீதிபதி வந்ததும் எனக்கும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. உடனே அவரை வீட்டில் வரவேற்று அழைத்து விவரம் கேட்டேன். அப்போது அவரது மனைவி தான் எல்லா விஷயங்களையும் தெளிவாக சொன்னார். காலையில் உடற்பயிற்சி செய்கிறார். இரவில் சரியான நேரத்திற்கு தூங்க சென்று விடுவார். காலை வரை நன்றாக தூங்குகிறார். அவருக்கு சர்க்கரை நோய் இருக்கிறது. லேசான ரத்த அழுத்தமும் இருக்கிறது. அதற்கு முறையாக மருந்து சாப்பிட்டு கட்டுப்பாட்டில் தான் வைத்திருக்கிறார் என்று தெளிவு படுத்தினார்.

    எல்லாவற்றையும் சேர்த்து வைத்து நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன். அவரிடம் இன்னொரு பரிசோதனை நாளை செய்து விட்டு வாருங்கள் என்றேன். அந்த பரிசோதனை செய்து வந்த போது தான் அவருக்கு கிரியேட்டின் அளவு அதிகமாக இருந்ததை கண்டுபிடித்தேன். அதாவது சிறுநீரக செயலிழப்புக்கு முக்கிய காரணம் இதுதான். அதை சொன்னதும் அவருக்கும், தாங்க முடியாத அதிர்ச்சி. எப்படி எந்த மருத்துவரும் இதை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையே. மருத்துவர்களும் ஏமாந்து போனார்களே என்றார். அதன் பிறகு அவருக்கு டயாலிசிஸ் செய்ய வேண்டியது ஆயிற்று.

    அதனால் தான் இப்போது எல்லா நோய்களுக்குமே சிகிச்சைக்கு வரும் போது சிறுநீர் பரிசோதனையையும் தவறாமல் செய்து வரவேண்டும் என்று நாங்கள் சொல்வது உண்டு. இதய நோய்க்கு வந்தால் சிறுநீரகத்தையும் அவசியம் பார்க்க வேண்டும்.

    சிறுநீரகம் செயலிழந்த நோயாளிகளின் உணவு முறை

    காலை 6 மணி:- பால் அல்லது காபி-7.5 மி.மீ., அரிசி இட்லி - 4 அல்லது தோசை - 2, இடியாப்பம், பொங்கல், அரிசிப்புட்டு, அரிசிக்கஞ்சி, ரவை உப்புமா - 150 கிராம், முட்டை (வெள்ளைக்கரு மட்டும்) - 1.

    மதிய உணவு 12 மணி:- சாம்பார் சாதம் (2 கப்) - 60 கிராம், சாம்பார் - 75 மி.லி, ரசம் - 75 மி.லி., காய் - சமைத்த கீரை - 100 கிராம், மீன் அல்லது கோழி - 50 கிராம், தயிர் அல்லது மோர் - 100 மி.லி.

    மாலை 4 மணி:- காபி அல்லது பால்-100 மி.லி, மாரி பிஸ்கட் - 3. இரவு 7.30 மணி:- பால் - 150 மி.லி.

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • கம்ப ராமாயணத்தில் குகன் முதன்முறையாக ராமபிரானைச் சந்திக்கும் காட்சி அயோத்தியா காண்டத்தில் வருகிறது.
    • மகாபாரதத்தில் பாஞ்சாலி சுயம்வரத்தில் பொன்மயமான மீன் வடிவம் ஒன்று இலக்காக வைக்கப்படுகிறது

    நமது ஆன்மிகப் பொய்கையில் அழகழகான பல மீன்கள் பற்பல கதைகளில் துள்ளி விளையாடுகின்றன. பல அரிய தத்துவக் கருத்துகளை அவை நமக்குச் சொல்கின்றன.

    தமது பத்து அவதாரங்களில் ஓர் அவதாரத்தில் மீனாகப் பிறந்து மீனுக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளார் திருமால். அந்த அவதாரக்கதை சுவாரஸ்யமானது.

    பிரம்மாவிடமிருந்து ஹயக்ரீவன் என்ற அரக்கன் நான்கு வேதங்களையும் அபகரித்துச் சென்றுவிட்டான். புவியைக் காக்கும் உயர்ந்த கருத்துகளை உள்ளடக்கியவை வேதங்கள். அவை இல்லாதுபோனால் புவியில் அதர்மங்கள் அல்லவா மேலோங்கும். எனவே அந்த அரக்கனை வதம் செய்து வேதங்களை மீட்கத் திருவுளம் கொண்டார் திருமால்.

    தன் மேல் பக்தி செலுத்தும் சத்யவிரதன் என்ற முனிவர் ஆற்று நீரில் தர்ப்பணம் செய்கையில் அவரது கூப்பிய கைகளில் பளபளப்பான ஒரு மீன் குஞ்சாகத் தோன்றினார்.

    முனிவர் தம் கையில் திடீரெனத் தோன்றிய மீனை நதியில் விட்டபொழுது அது நடுங்கியதாக உணர்ந்தார். எனவே தன் கமண்டலத்து நீரிலேயே அதை எடுத்துக்கொண்டு ஆசிரமம் சென்றார்.

    என்ன ஆச்சரியம்! விரைவில் அது விறுவிறுவென வளர்ந்து கமண்டலம் முழுவதையும் ஆக்கிரமித்துவிட்டது. முனிவர் செய்வதறியாது பிறகு அதைக் கிணற்றில் விட்டார். சிறிது நேரத்தில் அது வளர்ந்து, கிணறு முழுவதையும் நிரப்பியது. பின் குளத்தில் விடப்பட, குளத்தை விடப் பெரிதாகியது மீன்.

    இனி என்னதான் செய்வதெனத் தெரியாது திகைத்தார் முனிவர். அந்த மீன் தன்னைக் கடலில் சேர்க்குமாறு முனிவருக்குக் கட்டளையிட, முனிவர் யோக சக்தியால் அதைக் கடலில் கொண்டு சேர்த்தார்.

    அந்த மீன் திருமாலே என அறிந்த அவர், தாம் பிரளயத்தைக் காண விரும்புவதாகத் தன் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தார். ஏழுநாள் பொறுத்திருக்கச் சொன்ன மீன், கண்ணுக்குப் புலப்படாமல் மறைந்துவிட்டது.

    ஏழுநாள் கழித்துக்கொட்டிய பெருமழையால் உலகம் முழுவதையும் வெள்ளம் சூழ்ந்தது. அந்த முனிவர் சப்த ரிஷிகளுடன் வெள்ளத்தில் சிக்கிச் சுழன்றார். தங்களைக் காப்பாற்றுமாறு பூரண பக்தியுடன் திருமாலையே சரணடைந்தார்.

    அப்போது பூமியே ஒரு தோணியாக மாறி அவர்கள் முன் வர, முனிவர்கள் அந்தத் தோணியில் ஏறிக்கொண்டனர். பிரம்மாண்டமான மீன் மறுபடி தோன்றி தன் முனையில் தோணியைக் கட்டி இழுத்துக் கொண்டு முனிவர்களுக்கு அவர்கள் விரும்பியபடி பிரளயத்தைச் சுற்றிக் காண்பித்தது.

    பின் அந்த முனிவர்களுக்கு உத்தமமான ஆத்ம ஞானத்தை உபதேசித்த மீன் மறுபடி அவர்களை முன்புபோல் கரை சேர்த்தது.

    அதன்பின் கடலுக்குள் மறைந்திருந்த அரக்கன் ஹயக்ரீவனுடைய மார்பைப் பிளந்து அவனை வதம் செய்து வேதங்களை மீட்டு, பிரம்மதேவனிடம் சேர்ப்பித்தது. பின் திருமாலாக மறுபடி தோற்றமெடுத்தார் மகாவிஷ்ணு. இதுவே மத்சய அவதாரக் கதை.

    ராவணனை வதம் செய்வது ராம அவதாரத்தின் நோக்கம், கம்சனை வதம் செய்வது கிருஷ்ண அவதாரத்தின் நோக்கம். அதுபோல், வேதங்களைக் காப்பாற்றுவதுதான் மத்சய அவதாரத்தின் நோக்கம்.

    * கம்ப ராமாயணத்தில் குகன் முதன்முறையாக ராமபிரானைச் சந்திக்கும் காட்சி அயோத்தியா காண்டத்தில் வருகிறது. ராமனின் உடன்பிறவாத மூன்று சகோதரர்களான குகன், சுக்கிரீவன், வீடணன் ஆகியோரில் ராமனை முதலில் கண்டு சரணடையும் பேறு பெற்றவன் வேடன் குகன்தான்.

    முதன்முதலில் ராமபிரானைச் சந்திக்க வரும்பொழுது, மிகுந்த பக்தியோடும் பிரியத்தோடும் தேனும் மீனும் கொணர்ந்தான் குகன் என்று எழுதுகிறார் கம்பர்.

    அன்பே முக்கியம் என்பதால் குகன் கொண்டுவந்தவை பவித்திரமானவையே என்றும் அவற்றைத்தான் உண்டதாகவே குகன் கொள்ள வேண்டும் என்று ராமன் சொன்னதாகவும் கம்பர் எழுதுகிறார்.

    `இருத்தி நீ என்னலோடும் இருந்திலன் எல்லை நீத்த

    அருத்தியன் தேனும் மீனும் அமுதினுக்கு அமைந்த ஆகத்

    திருத்தினென் கொணர்ந்தேன் என்கொல் திருவுளம் என்ன வீரன்

    விருத்த மாதவரை நோக்கி முறுவலன் விளம்ப லுற்றான்`

    * மகாபாரதம் மீனுக்குப் பிறந்த பெண்ணைப் பற்றிய கதையைச் சொல்கிறது. செம்படவ மன்னன் ஒருவன் ஒரு மீனை அறுத்துப் பார்த்தபோது அதன் வயிற்றில் பெண் குழந்தை இருந்ததைக் கண்டு அதிசயித்தான். அவளைப் பாசத்தோடு வளர்த்தான்.

    பேரெழில் கொண்ட மீன் விழியாளாக வளர்ந்த அவள் உடலில் மட்டும் எப்போதும் மீன் வாசனை வீசியது. பருவம் அடைந்த அவள் பராசர முனிவரோடு கூடி வியாசரைப் பெற்றெடுத்தாள்.

    பராசரர் அருளால் அவள் உடல் மீன் மணம் நீங்கி நன்மணம் கமழத் தொடங்கியது. அவள் பரிமளகந்தி எனப் புதுப்பெயர் பெற்றாள் என வளர்கிறது மகாபாரதக் கதை.

    * மகாபாரதத்தில் பாஞ்சாலி சுயம்வரத்தில் பொன்மயமான மீன் வடிவம் ஒன்று இலக்காக வைக்கப்படுகிறது. பாஞ்சாலியை மணக்க விரும்புபவர்களில் யார் அந்த மீன் வடிவத்தை அம்பால் வீழ்த்துகிறார்களோ அவருக்கே பாஞ்சாலி மாலையிடுவாள் என நிபந்தனை அறிவிக்கப்படுகிறது.

    இலக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட மீன் மேலே உயரத்தில் சுழன்று கொண்டிருக்கும். அதன் நிழல் கீழே உள்ள தடாகத்தில் விழும். நிமிர்ந்து பாராமல் குனிந்து கீழே உள்ள மீன்நிழலைப் பார்த்து மேலே உள்ள மீன் வடிவத்தை அம்பால் வீழ்த்த வேண்டும். அப்படிச் சாதனை நிகழ்த்துபவருக்கே திரவுபதி மாலையிடுவாள்.

    இந்தக் கடுமையான போட்டியில் சுயம்வரத்திற்கு வந்திருந்த அனைத்து மன்னர்களும் தோற்றுப்போக, மாபெரும் வில்லாளியான அர்ச்சுனன் மட்டும் போட்டியில் வெற்றி பெற்றான் என்றும் அதனாலேயே பேரழகி பாஞ்சாலி பாண்டவர்களுக்கு மனைவியானாள் என்றும் மகாபாரதம் பேசுகிறது.

    * கண்ணன் இறந்ததன் பின்னணியிலும் ஒரு மீன் வருகிறது. ஒரு மீனின் வயிற்றிலிருந்து கிடைத்த சிறிய இரும்புத் துண்டைத் தன் அம்பின் நுனியில் பொருத்திக் கொண்டான் ஜரா என்ற வேடன். மரத்தின்மேல் அமர்ந்திருந்த கண்ணனின் பாதங்களைத் தொலைவில் இருந்து பார்த்து புறா எனத்தவறாக நினைத்து அம்பெய்தான். அதனாலேயே கண்ணன் வீழ்ந்தான்.

    திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

    திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

     குலமே அழியும் என்ற துர்வாசரின் சாபத்தின் காரணமாக இரும்பு உலக்கையைப் பெற்றெடுத்தான் ஓர் யாதவன். அந்த இரும்பு உலக்கையின் சிறு துண்டுதான் மீன் வயிற்றிலிருந்த இரும்பு. சாபம் பலிக்கவே யாதவ குலம் முழுவதும் அழிந்ததோடு யாதவ குலத்தைச் சார்ந்த கண்ணனும் அழிந்தான் என்கிறது பாகவதம்.

    * காளிதாசன் எழுதிய நாடகமான சாகுந்தலத்தில் மீன் ஒரு முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. கானகத்தில் வேட்டையாடச் சென்றபோது கண்வ மகரிஷியின் வளர்ப்பு மகளான சகுந்தலையைக் காண்கிறான் மன்னன் துஷ்யந்தன். அவள்மேல் காதல் கொண்டு காந்தர்வ விவாகம் செய்துகொள்கிறான்.

    அவளை மணந்ததன் அடையாளமாக அவளுக்குத் தன் மோதிரத்தை அணிவிக்கிறான். பின்னர் வந்து அவளை அரண்மனைக்கு அழைத்துச் செல்வதாகக் கூறி விடைபெறுகிறான்.

    அவன் நினைவிலேயே தோய்ந்திருக்கிறாள் சகுந்தலை. துர்வாச மகரிஷி வந்தபோது அவரை உபசரிக்க மறந்துபோகிறாள்.

    ஞான திருஷ்டியால் சகுந்தலையின் மனத்தில் துஷ்யந்தனே நிறைந்துள்ளான் என்பதை உணர்ந்து சீற்றமடைந்த துர்வாசர், துஷ்யந்தன் மனத்திலிருந்து சகுந்தலை நினைவு முற்றிலும் மறையட்டும் எனச் சபிக்கிறார். பின்னர் அந்த மோதிரத்தைக் கண்டால் மறுபடி நினைவு வரும் எனச் சீற்றம் தணிந்து சாப விமோசனமும் அளிக்கிறார்.

    கர்ப்பவதியான சகுந்தலை கணவனைத்தேடி அவன் அரண்மனைக்கே செல்கிறாள். ஆனால் என்ன சங்கடம். வழியில் பொய்கையில் அவள் நீராடும்போது கணவன் அணிவித்த மோதிரம் நழுவி நீரோடு போய்விடுகிறது. மோதிரம் மட்டுமல்ல, அதோடு அவள் வாழ்வும் அவள் கையை விட்டு நழுவி விடுகிறது.

    மோதிரத்தை அவளால் காண்பிக்க முடியாததால் அவளை அடையாளம் காண முடியாமல் மறந்தே போகிறான் துஷ்யந்தன்.

    அந்த மோதிரத்தை ஒரு மீன் உண்கிறது. வலையர் கையில் அந்த மீன் சிக்குகிறது. மீனை அறுக்கும் வலையர்கள் அரசனின் முத்திரை மோதிரம் மீனின் வயிற்றில் வந்தது எப்படி என வியக்கிறார்கள்.

    அதை அவர்கள் அரசனிடம் அளிக்க அதைப்பார்த்த மறுகணம் துர்வாசரின் சாப விமோசனப்படி துஷ்யந்தனுக்கு சகுந்தலையின் நினைவு மறுபடி திரும்புவதாக சாகுந்தலத்தின் கதை மேலும் வளர்கிறது.

    ஒரு மீன் மூலம் இவ்விதம் ஒரு பெரும் திருப்பத்தைக் கதையில் உண்டாக்குகிறார் சாகுந்தல ஆசிரியரான காளிதாசர்.

    * மீனைக் கண்ணுக்கு உவமையாக்குவது இலக்கிய மரபு. மீனுக்கும் கண்ணுக்கும் பல ஒற்றுமைகள் உண்டு. இரண்டுமே நீரில் தோய்ந்திருக்கின்றன. வடிவத்தால் ஒன்றுபோல் இருக்கின்றன. இரண்டிலுமே கருமை வெண்மை ஆகிய இரு நிறங்கள் உள்ளன. ஆகையால்தான் மீன்கள் விழிகளோடு ஒப்பிடப்படுகின்றன.

    * விவேக சிந்தாமணியில் வரும் பாடலொன்று தலைவியின் விழிகளை மிக அழகாக மீனுக்கு ஒப்பிடுகிறது.

    தாமரை பூத்த பொய்கையில் முகம் கழுவுவதற்காக இறங்கி நீரை எடுத்து முகத்தருகே ஏந்தினாள் தலைவி. அதில் தன் கண்களின் பிரதிபலிப்பைப் பார்த்துக் கெண்டை மீன் எனக்கருதி `கெண்டை கெண்டை` என்று சொல்லியவாறு தண்ணீரை அப்படியே விட்டுவிட்டு பதற்றத்தோடு கரையில் ஏறினாள்.

    ஆனால் தான் கைகளில் முன்னர் பார்த்த கெண்டை மீன் குளத்தில் இல்லாதது கண்டு செய்வதறியாது தயங்கினாள் என்கிறது பாடல்:

    `தண்டுலாவிய தாமரைப் பொய்கையில்

    மொண்டு நீரை முகத்தரு கேந்தினாள்

    கெண்டை கெண்டை எனக் கரை ஏறினாள்

    கெண்டை காண்கிலள் நின்று தயங்கினாள்!`

    இவ்விதம் இதிகாசங்களிலும் புராணங்களிலும் இலக்கியங்களிலும் மீன்கள் நெடுங்காலமாகத் துள்ளி விளையாடியபடியே இருக்கின்றன. பயிலும் நமக்கு அவை பரவசத்தைத் தருவதோடு உயர்ந்த கருத்துகளையும் போதித்து நம் வாழ்வை உயர்த்துகின்றன.

    தொடர்புக்கு:-

    thiruppurkrishnan@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • குழந்தைத் திருமணம்கிறது குழந்தைகளின் மேல நிகழ்த்தப்படுற ஒரு வன்முறை.
    • சமூக அநீதியை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வர ஒவ்வொருத்தரும் முன்வரணும்.

    நண்பா்களே, சமீபத்துல கண்ணிலே பட்ட சில செய்திங்க என்னை ரொம்பவே நிலை குலையப் பண்ணிடிச்சி. தென் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த 14 வயசு சிறுமி. அம்மா சர்க்கரை நோயால இறந்து போயிடுறாங்க. அப்பா, அந்தச் சிறுமியை 37 வயசு பழ வியாபாரிக்குக் கட்டாயப்படுத்தி, கல்யாணம் செஞ்சு வெச்சுடுறாரு. கல்யாணம் நடந்து மூணே நாள்ல அந்தக் குழந்தை இறந்துபோயிடுது. அதுவும் அதிர்ச்சி தாங்காம இறந்துபோயிடுது. இது நடந்தது போன வருஷம்.

    அதே வருஷம் செப்டம்பர் மாசத்துல நடந்த இன்னொரு பரிதாபமான சம்பவத்தையும் சொல்லியாகணும். வேலூர் மாவட்டத்துல இருக்காரு டைல்ஸ் ஒட்டுற அந்தக் கூலித்தொழிலாளி. அவருக்கு வயசு 37. அவரு கல்யாணம் செஞ்சுகிட்ட பொண்ணுக்கு வயசு 23. கணவனைவிட 14 வயசு இளையவங்க. 16 வயசுலயே அந்தப் பொண்ணுக்குக் கல்யாணம் நடந்துட்டதா சொல்றாங்க. கல்யாணம் நடந்த ஏழு வருஷத்துல அஞ்சரை வயசுல ஒரு பொண்ணு, நாலு வயசுல ஒரு பையன், ஆறு மாச ஆண் குழந்தைன்னு மொத்தம் மூணு குழந்தைங்க. அந்தத் தொழிலாளிக்குக் குடிப்பழக்கம் இருந்திருக்கு. தினமும் வீட்டுக்கு வந்து மனைவியோட சண்டை போடுறது, அடிக்கிறது, குடும்பச் செலவுக்குப் பணம் தராம இருக்கறதுன்னு இருந்திருக்காரு மனுஷன்.

    அந்தப் பொண்ணு அடி தாங்காம அம்மா வீட்டுக்குப் போறது, பெரியவங்க சமாதானம் செஞ்சதும் திரும்பி கணவன் வீட்டுக்கு வர்றதுன்னு இருந்திருக்கு. ஒரு நாள் அம்மாகிட்ட `வீடு வரைக்கும் போயிட்டு வந்துடுறேன்'னு சொல்லிட்டு கணவன் வீட்டுக்குப் போயிருக்காங்க. சாயந்தரம் ஆகியும் திரும்பி வரலை. போன்ல கூப்பிட்டா போனையும் எடுக்கலை. பயந்துபோனவங்க, மாப்பிள்ளை வீட்டுக்குப் போய் பார்த்திருக்காங்க. வீட்டுக்குள்ள அந்தப் பொண்ணு தூக்குல தொங்கியிருக்காங்க. மூணு குழந்தைகளும் கழுத்தை இறுக்கிக் கொலை செய்யப்பட்டிருந்தாங்க. இந்தக் கொடூரமான சம்பவத்துக்குக் காரணம் அந்தப் பொண்ணோட கணவன்தான். அதைவிட முக்கியமான காரணம், இவ்வளவு வயசு வித்தியாசத்துல அந்தப் பொண்ணுக்குக் குழந்தைத் திருமணம் செஞ்சுவெச்சதுதான்.

    இது மாதிரி எத்தனையோ சம்பவங்கள்... தம்பியோட மனைவி பிரிஞ்சு போயிடுறாங்க. தம்பி மனம் உடைஞ்சுடக் கூடாதாம். அதனால அக்காவே தன்னோட 14 வயசு மகளைத் தம்பிக்குக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்திருக்காங்க.

    வீட்டுல வறுமை. கணவன் இல்லை. மூணு பொண்ணுங்க. அம்மா தன்னோட 13 வயசு மகளை 40 வயசு பணக்காரருக்குக் கட்டிவெச்சுட்டாங்க. நம்ம நாட்டுல மட்டுமில்லை. ஆப்கானிஸ்தான்ல நடக்குறது பயங்கரம். சாப்பாட்டுக்கே வழியில்லாம பெண் குழந்தைகளை வயசான முதியவர்களுக்குக் கல்யாணம் பண்ணிவெக்கிற கொடுமையெல்லாம் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு.

    நண்பர்களே... நான் உடனே இது சம்பந்தமாக தேடிப் பாா்த்தேன். ஒரு புள்ளிவிவரத்தை பார்த்ததும் மனசு அப்படியே நொறுங்கிப் போயிடுச்சு போங்க. `உலக அளவுல ஒவ்வொரு நிமிடமும் 23 குழந்தைத்திருமணங்கள் நடக்குது'ன்னு சொல்லுது அந்தப் புள்ளிவிவரம். அதாவது மூணு விநாடிக்கு ஒரு திருமணம். நினைச்சாலே மலைப்பா இருக்கு. பல நேரங்கள்ல வறுமை, குடும்பச் சூழல் காரணமாக கட்டாயப்படுத்தித்தான் குழந்தைகளுக்குத் திருமணம் செஞ்சுவெக்கறாங்க.

    குழந்தைத் திருமணங்கள் நடக்குறதுக்கான காரணங்கள் ஏராளம். வீட்டுல வயசான பாட்டியோ, தாத்தாவோ படுத்த படுக்கையா இருப்பாங்க. அவங்க கண்ணை மூடுறதுக்குள்ள பேத்திக்குக் கல்யாணம் செஞ்சு பார்த்துடணும்னு ஆசைப்படுவாங்க. அதுக்காக நடக்கும். சொந்தம், சொத்து விட்டுப்போயிடக் கூடாதுன்னு கல்யாணம் பண்ணிவெக்கறதும் நடக்குது. பொண்ணோ, பையனோ காதலிக்கிறாங்களா... குடும்ப மானம், சாதி கவுரவம் போயிடக் கூடாதுன்னு கல்யாணம் பண்ணி வெச்சுடுவாங்க. ஜோசியக்காரங்க சொல்றாங்கங்கறதுக்காகவும் சில கல்யாணங்கள் நடக்குது. இவ்வளவு ஏன்... நம்ம கடமையை முடிச்சா போதும்னு குழந்தைக்குக் கல்யாணம் பண்ணிவெக்கறவங்களும் இருக்காங்க. இந்தியாவுல கொரோனா காலத்துல மிக அதிக எண்ணிக்கையில குழந்தைத் திருமணங்கள் நடந்திருக்குன்னு சொல்றாங்க.

    `15 வயதுக்குட்பட்ட ஒரு சிறுமியை வளர்ந்த அல்லது முதிர்ந்த ஆணுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுப்பதுதான் குழந்தைத் திருமணம்'னு ஒரு காலத்துல வரையறுக்கப்பட்டிருந்தது. குழந்தைத் திருமணத் தடைச் சட்டம் - 2006, `18 வயசுக்குக் கீழ் இருக்குற பொண்ணுக்கும், 21 வயசுக்குக் கீழ் உள்ள ஆணுக்கும் நடைபெறும் திருமணங்களை `குழந்தைத் திருமணம்'னு சொல்லுது.

    இந்தியாவுலயே மத்தியப் பிரதேசத்துலதான் குழந்தைத் திருமணங்கள் அதிகமாக நடக்குதுன்னு ஒரு புள்ளிவிவரம் சொல்லுது. சமீபத்துல தேசிய குடும்ப நல கணக்கெடுப்பு ஆய்வறிக்கை, தென்னிந்தியாவுல அதிகமாகக் குழந்தைத் திருமணங்கள் நடக்கும் ஐந்து மாநிலங்களின் பட்டியலை வெளியிட்டிருக்கு. அதுல முதல் இடத்துல ஆந்திர மாநிலம் இருக்கு. நாலாவது இடத்துல தமிழ்நாடு இருக்கு. முதல் இடத்துல இருக்குற ஆந்திராவுல நடக்கும் குழந்தைத் திருமணங்களின் சதவிகிதம் 29.3. இரண்டாவதா இருக்குற தெலுங்கானா சதவிகிதம் 23.5. மூணாவதா கர்நாடகா - 21.3 சதவிகிதம். நாலாவதா தமிழ்நாடு - 12.8 சதவிகிதம். கடைசியா கேரளா - 6.3 சதவிகிதம். 15-ல் இருந்து 19-வயசுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்குக் கல்யாணமாகி குழந்தைகள் இருக்கறதும் இந்த ஆய்வுல தெரியவந்திருக்கு.

    ஒரு காலத்துல சொந்தம் விட்டுப்போயிடக் கூடாது; பையன் கட்டுக்குள்ள இருக்கணும்; கெட்ட சகவாசம் சேர்ந்துடக் கூடாதுன்னு குழந்தைத் திருமணங்கள் நடந்துச்சு. ஏன்... பாரதியாருக்கே குழந்தைத் திருமணம்தான் நடந்துச்சு. அப்போ செல்லம்மாவுக்கு ஏழு வயசு. இப்போ பெண்கள் நல்லா படிச்சு, கைநிறைய சம்பாதிக்கிற இந்தக் காலத்துலயும், நகரங்களில் கூட குழந்தைத் திருமணங்கள் நடக்குறது அதிர்ச்சியா இருக்கு. சரி... எப்படியும் பையனுக்கோ, பொண்ணுக்கோ கல்யாணம் பண்ணிவெச்சுத்தானே ஆகணும். அதை சின்ன வயசுலயே செஞ்சு வெச்சுடலாமேன்னு ஒரு கேள்வி எழலாம். ஆனா, அதேநேரத்துல குழந்தைத் திருமணத்தால ஏற்படுற விளைவுகளையும் பார்க்கணுமில்லையா?

    சின்ன வயசுலயே நடக்குற கல்யாணத்தால பெண்ணோட உடல்நலம் ரொம்பவும் பாதிக்கப்படும். பக்குவமில்லாத வயசுல ஏற்படுற உடலுறவு, குழந்தைப்பேறு அந்தப் பெண்ணோட உடலையும் மனசையும் ரொம்பவே பாதிச்சுடும். கர்ப்பப்பையில புண் ஏற்பட்டு, அது பாதிக்கப்படலாம். கருச்சிதைவு ஏற்படலாம். அறிவு முதிர்ச்சியோ, சமூகத்துல உரிய அங்கீகாரமோ கிடைக்காத அந்த வயசுல நடக்குற கல்யாணத்தால பெண் குழந்தைகள் குடும்ப வன்முறைக்கு ஆளாவாங்க. சில சமயம் பாலியல் துன்புறுத்தலும் அவங்களுக்கு நடக்கும். இந்தக் காரணங்களால அவங்க தனிமைப்படுத்தப்படுவாங்க.

    ஒரு பொண்ணுக்கு சின்ன வயசுலயே கல்யாணம் நடக்குதா... `இனிமே நீ படிச்சு என்ன ஆகப்போகுது... படிப்பை விட்டுடு'ன்னு சொல்லிடுவாங்க பெற்றோர். கல்வியும் போய், அது மூலமா கிடைக்கிற வேலைவாய்ப்பும் போய் அந்தப் பொண்ணு சொந்தக் கால்ல நிக்க முடியாம, காலம்பூரா கணவனையோ, பெற்றோரையோ சார்ந்து வாழுற நிலைமைக்குத் தள்ளப்படுவாங்க. வறுமையில் இருந்து அவங்களால மீளவே முடியாது. முழு உடலும் வளர்ச்சியடையாத அந்தச் சூழ்நிலையில ஒரு பொண்ணு குழந்தை பெத்துக்கறதால தாயும் சேயும் மகப்பேறின்போது இறக்கும் சதவிகிதமும் அதிகமாகுதுன்னு சில புள்ளிவிவரங்கள் சொல்லுது.

    குழந்தைத் திருமணம்கிறது குழந்தைகளின் மேல நிகழ்த்தப்படுற ஒரு வன்முறை. அது, அந்தத் தலைமுறையை மட்டும் பாதிக்கிறதில்லை. அடுத்தடுத்த தலைமுறையையும், அவங்களோட வாரிசுகளோட வாழ்க்கையையும் பாதிச்சுடும். பல தன்னார்வலர்களும், அரசும் பல குழந்தைத் திருமணங்களைத் தடுத்து நிறுத்தியிருந்தாலும், அது முழுசுமா நின்னு போயிடலை. கிராமங்கள்ல, பழங்குடியினச் சமூகங்கள்ல, தலித் குடும்பங்கள்ல குழந்தைத் திருமணம் நடக்குறதுக்குக் காரணம் அவங்க கல்வி கற்கும் சூழல் இல்லாததுதான்னு சொல்றாங்க சமூக ஆர்வலர்கள். பல மலைவாழ் கிராமங்கள்லயும், உள்ளடங்கியிருக்குற கிராமங்கள்லயும் போக்குவரத்து, கல்வி இதுக்கெல்லாம் வசதி செஞ்சு குடுத்தா குழந்தைத் திருமணங்கள் நடக்குறது குறையும்.

    பொதுவாவே நம்ம மக்களுக்குப் பெண் குழந்தைன்னா ஒரு அலட்சியம். அவங்களோட முன்னேற்றத்துலயும், அவங்களுக்கான உரிமையிலயும் யாரும் அக்கறை காட்டுறதே இல்லை. இதுவும் இந்த மாதிரி திருமணங்களுக்கு ஒரு காரணம். ஒரு பெண் குழந்தைக்கு நிகழ்த்தப்படுற திருமணம் சமூக அநீதி. இதை முதல்ல புரிஞ்சுக்கணும். ஆணும் பெண்ணும் சமம்கிற எண்ணம் முதல்ல பெற்றோருக்கு வரணும். ஆண் குழந்தைன்னா ஒரு நியாயம், பெண் குழந்தைன்னா ஒரு நியாயம்கிற எண்ணத்தை அவங்க மாத்திக்கணும். இருபால் குழந்தைகளையும் சமமா வளர்க்கணும்.

    `பொம்பளைப் புள்ள வெச்சுருக்கே... காலா காலத்துல கல்யாணம் செஞ்சு குடுக்குற வழியைப் பாரு...' என்று பலரும் சொல்வதைக் கேட்டிருப்போம். பல காலமாக சீக்கிரமே பெண் குழந்தைகளுக்கு கல்யாணம் செஞ்சுவெக்கணும்கிற எண்ணம் வேரூன்றி ப்போய் கிடக்கு.

    `குழந்தைத் திருமணத்துல ஈடுபடுறவங்களுக்கு இரண்டு வருஷம் சிறைத் தண்டனை, ஒரு லட்சம் ரூபாய் வரைக்கும் அபராதம் விதிக்கப்படும்'னு குழந்தைத் திருமணத் தடைச் சட்டம் 2006 சொல்லுது. ஆனா, அதைப் பலரும் கண்டுக்கறதே இல்லை. பல இடங்கள்ல இப்படியான திருமணங்கள் நடக்குறப்போ, விவரம் தெரிஞ்சவங்ககூட `நமக்கென்ன வந்துச்சு'ங்குற மனோபாவத்தோட அதை வெளியில சொல்லாம விட்டுடுறாங்க. இந்த மனநிலை மாறணும். இந்த சமூக அநீதியை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வர ஒவ்வொருத்தரும் முன்வரணும்.

    இந்தத் திருமணங்களைத் தடுக்கணும்னா பள்ளிக்கூடத்துலயே இதனால ஏற்படுற பாதிப்புகளை விளக்கிச் சொல்லணும். பல குழந்தைகளுக்கு சரியான வழிகாட்டுதல் இல்லை. பள்ளிகள்ல குழந்தைகளுக்கு வழிகாட்டுறதுக்காகவே அரசு கவுன்சிலர்களை நியமிக்கலாம். வளரிளம் பருவத்துல எப்படி இருக்கணும், வாழ்க்கைத்திறனை எப்படி மேம்படுத்திக்கறது, எதிர்காலத்தை சிறப்பாக ஆக்கிக்க லட்சியம்னு ஒண்ணு இருக்கணும்னு மாணவர்களுக்கு வழிகாட்டலாம். முக்கியமா அனைத்துத் திருமணங்களையும் பதிவு செய்யறதைக் கட்டாயமாக்கணும்.

    பத்து, பதினஞ்சு வயசு குழந்தைக்கு என்ன தெரியும்? ஓடி, ஆடி விளையாடுற வயசு. பல புதுப் புது விஷயங்களைக் கத்துக்குற பருவம். அவங்களுக்குள்ள எதிர்காலத்தை எப்படி வடிவமைச்சுக்கணும்னு ஒரு லட்சியத்தை விதைக்கிறதை விட்டுட்டு, அவங்களுக்குக் குழந்தைத் திருமணம் செஞ்சுவெக்கிறதுங்கறது நிச்சயம் வன்முறைதான். நீங்களே கொஞ்சம் யோசிச்சிப் பாருங்க இவங்களே குழந்தைங்க இவங்களுக்கு குழந்தை பொறந்தா அதை இவங்க எப்படி வளா்ப்பாங்க, பாா்த்துக்கங்க. பெற்றோா் ஓரளவு உடல், அறிவு முதிா்ச்சியோட இருந்தாத்தானே பொறக்கிற குழந்தையுடைய ஆரோக்கியம், அறிவு வளா்ச்சி, கல்வி, விளையாட்டுன்னு பல துறையில் மேம்பாடுடைய குழந்தைகளை உருவாக்குவாங்க நல்ல சமுதாயம் அப்பதான் உண்டாகும் இல்லையா.

    அவங்க உரிய வயசுக்கு வந்த பிறகு, வாழ்க்கையோட நெளிவு சுளிவுகளைத் தெரிஞ்சுக்கிட்டதுக்குப் பிறகு அவங்களுக்குக் கல்யாணம் செஞ்சு வெப்போமே... என்ன குறைஞ்சு போச்சு? முதல்ல குழந்தைகளைக் குழந்தைகளா இருக்கவிடுவோமே... அவங்களோட உரிமையிலயும் சுதந்திரத்துலயும் நாம தலையிடாம இருப்போமே... இதுக்கான உறுதிமொழியை இப்போவே எடுத்துக்குவோம் நண்பர்களே!

    தொடர்புக்கு:

    drpt.feedback@gmail.com

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • நமக்கு நல்லது நடக்கும் போது மகிழ்ச்சியோடு அதை ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.
    • காலம் என்னும் அற்புதப் படைப்பையும் கடவுள் நமக்கு வழங்கி உள்ளார்.

    கடவுளின் படைப்புக்கள் அனைத்துமே அற்புதமானவை. இந்த உலகை இயங்கச் செய்வது பஞ்ச பூதங்களே. நிலம், நீர், காற்று, நெருப்பு, ஆகாயம் எனும் ஐந்து மாபெரும் சக்திகளில் ஒன்று குறைந்தாலும் இந்த உலகம் இயங்காது.

    அதே போன்று தான் 'காலம்' என்னும் அற்புதப் படைப்பையும் கடவுள் நமக்கு வழங்கி உள்ளார். காலம் என்பது ஒரு சக்கரம் போன்றது. இருபத்தி நான்கு மணி நேரமும் சுழன்று கொண்டே இருப்பது. காலம் ஒரு பம்பரம் போன்றது. மனித குலத்தையே ஆட்டுவிப்பது என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.

    காலத்தை 'காலதேவன்' என்னும் ஆண் வடிவத்திலும் அழைக்கலாம். 'காலமகள்' என்னும் பெண் வடிவத்திலும் அழைக்கலாம். அது ஆண் வடிவமாக இருந்தாலும், பெண் வடிவமாக இருந்தாலும், அவர்களின் கரங்களிலும் நன்மை, தீமைகள் எடைபோட்டுப் பார்க்கின்ற ஒரு துலாக்கோல் என்னும் தராசையும் இறைவன் கொடுத்துள்ளான் என்பதே உண்மையாகும்.

    நீதிதேவன் கைகளில் உள்ள தராசைப்போல் தான் இதுவும். நீதியை, நியாயத்தை, தர்மத்தை எடை போட்டுப்பார்த்து நீதிதேவன் எப்படி பரிபாலனம் செய்கிறானோ, அதைப்போலவேதான் இந்தக் 'காலம்' என்னும் சக்தியும் நாம் செய்யும் நன்மை, தீமைகளுக்கு ஏற்ப நம்மை இயக்குகிறது. அந்த தராசிற்கு இறைவன் சூட்டியுள்ள பெயர் 'விதி' என்பதாகும்.

    கருவில் குழந்தை கருவாகி உருவாகும் பொழுது அதன் விதி எழுதப்பட்டு விடுகிறது. அந்தக் கணக்கை யாராலும் மாற்ற முடியாது. ஜனனம் ஆகும் முன்பே விதிக்கப்படுவதால் அது விதியாயிற்று.

    நமக்கு நல்லது நடக்கும் போது மகிழ்ச்சியோடு அதை ஏற்றுக்கொள்கிறோம். ஆனால் துன்பமும், துயரமும் நம்மைத் துரத்தும் பொழுது விதி செய்த சதி என்று விதியின் மீது எறிந்து விழுகிறோம்.

    கோபம் வந்து விட்டால் கண்ணதாசன் யாரையும் விட்டு வைக்க மாட்டார். ஒரு பிடி பிடித்து விட்டுத்தான் மறுவேலை பார்ப்பார். ஒரு கவிதையிலே கோபக்கனல் கொப்பளிக்க.

    'விதி என்னும் படுபாவி வாவென்று

    விடுக்கின்ற கடிதம் வருமுன்'-என்று

    விதியை படுபாவி என்றே அழைக்கிறார் கண்ணதாசன். ஆக நன்மை செய்யும் போது கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதும், துன்பம் வரும்போது விதியைச் சபிப்பதும் எல்லா மனிதர்களுக்கும் வழக்கமான ஒன்று தான். இருந்தாலும், நமது கவியரசர் எல்லா நிலைகளையும் சீர்தூக்கிப் பார்த்து 'காலமகள் போடுகிற கோலம்' எப்படி எல்லாம் இருக்கும் என்பதை அருமையாய்ப் படம்பிடித்துத் தருகிறார்.

    காலமகள் தேவமகள்

    கையிலுள்ள துலாக் கோலில்

    எந்த எடை எப்பொழுது

    எவ்வளவென் றாறிவார்

    மன்னுமொரு காலம் உனை

    மலையேற்றி வைத்தாலும்

    பின்னுமொரு காலமதில்

    பெருவெள்ளம் தோன்றிவிடும்

    வளமான காலம்வரின்

    வணிகருக்கு வரவு வரும்

    அழிவாகும் காலம்வரின்

    அத்தனையும் ஓடிவிடும்.

    ஒருநாள் உடல் உனக்கு

    உற்சாக மாயிருக்கும்..

    மறுநாள் தளர்ந்து விடும்

    மறுபடியும் தழைத்து விடும்... என்று நம்பிக்கை ஊட்டுகிறார். அதே சமயம் கால மகள் கையில் உள்ள துலாக்கோல் எந்தப் பக்கம், தூக்கும் எந்தப் பாக்கம் சரியும் என்று எவருக்கும் தெரியாது. உன்னை மலையேற்றி வைத்து அழகு பார்த்த அடுத்த நாளே வெள்ளம் வந்து அடித்துக் கொண்டு போனாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கு இல்லை என்கிறார் கண்ணதாசன்.

    வணிகர்களுக்கு ஓகோ என்று சொல்லுகிற அளவுக்கு வரவு வருவதற்கும் வாய்ப்பிருக்கிறது. ஆனால் நேரம் சரியில்லை என்றால் வந்த வரவெல்லாம் காணாமல் ஓடி விடுவதற்கும் வாய்ப்பிருக்கிறதென்கிறார். இன்று தங்கம் போல் மிணுமிணுக்கிற உடம்பு. நாளையே தளர்ந்து விடுவதற்கும் பின்னாளில் தழைத்து விடுவதற்கும் நேரம்தான் காரணம் என்கிறார் கண்ணதாசன்.

    ஆளம்பு சேனையுடன்

    அழகான வாழ்வு வரும்

    நாள்வந்து சேர்ந்து விட்டால்

    நாலும் குருகி விடும்

    ஜாதகத்து ராசியிலே

    சனிதிசையே வந்தாலும்

    பாதகத்தைப் பார்க்காமல்

    பரிசு தரும் காலம் வரும்

    எல்லோர்க்கும் ஏடெழுதி

    இறைவனவன் வைத்திருக்க

    பொல்லாத காலமெனப்

    புலம்புவதில் லாபமென்ன...

    எவனோ ஒருவன் உனை

    ஏமாற்றிப் புகழ்வதுண்டு

    மகனே தலை எழுத்தாய்

    மாற்றம் பெறுவதுண்டு

    சுட்டு விரலை நீட்டினால் போதும். ஐயா கூப்பிட்டீர்களா? என்று கேட்டு ஒரு சேனைப்படையே உனது சேவைக்காக காத்திருக்கும். ஆனால் அதே சமயம் உனக்குச் சோதனையாக நாெளான்று வந்து விட்டால் இந்த ஆள், அம்பு, சேனை அத்தனையும் காணாமல் போய் விடும் என்கிறார் கவியரசர்.

    ஜாதகத்திலே சனி திசை என்றாலே எல்லோருக்கும் ஒருவிதமான பயம்தான். அப்படிப்பட்ட சனி திசையிலும் உனக்கு நேரம் நல்லபடி அமைந்து விட்டால், சனி திசையே உனக்கு அள்ளிக் கொடுக்கும் காலம் வரவும் வாய்ப்பு உண்டு என்கிறார் கண்ணதாசன்.

    பிறந்த உடனே ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் சித்திர குப்தன் என்ற நீதிமான் தலையெழுத்தை நிர்ணயம் செய்து ஏடு தயாரித்து விடுகிறார். அப்படியிருக்க இடையிலே... பொல்லாத காலம் வந்து விட்டதே என்று வருந்துவதில் எந்த லாபமும் ஏற்படப் போவதில்லை.

    எவனோ ஒருவன் வந்து புகழ்ந்து பேசி உனை ஏமாற்றி விட்டுப் போனாலும், நேரம் சரியாக அமைந்தால் உனது மகன் தலை எடுத்து மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவான் கவலைப்படாதே என்கிறார் கண்ணதாசன்.

    அடுத்து வரும் கவிதையிலும் எதையும் நிரந்தரம் என நினைக்காதே நாம் வாழும் வாழ்க்கை நீர்க்குமிழி வாழ்க்கை என்பதை ஒருபோதும் நீ மறந்து விடாதே என்பதை தெள்ளத் தெளிவாகவே எழுதி இருக்கிறார்.

    பழிகாரன் கூட உந்தன்

    பாதம் பணிவதுண்டு

    பலகாலம் தின்றவனே

    பகையாகிப் போவதுண்டு

    மழைக்காலம் மாறிஒரு

    மார்கழியில் வருவதுண்டு

    வெயிற்காலம் ஐப்பசிக்கும்

    விரிந்து பரப்பதுண்டு

    பல்லாயிரம் ஆண்டு

    பாராண்ட தலைமுறையும்

    செல்லாத காசாகித்

    தெருவில் அலைவதுண்டு

    மன்னவர்கள் போனதுண்டு

    மந்திரிகள் வந்ததுண்டு

    மந்திரியைத் தீர்த்து விட்டு

    மாசேனை ஆள்வதுண்டு என்று காலமகள் கோலத்தை வரிசைப்படுத்து கிறார்.

    உன் மீது தீராத பழி கொண்டு ஜென்ம விரோதியாக இருப்பவனே கூட, ஒருநாளில் மனந்தி ருந்தி நமக்குள்ளே எதற்குச் சண்டை. இந்தச் சண்டையால் எந்த பலனும் விளையப் போவதில்லை என்று நட்பு பாராட்டும் காலம் வருவதற்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.

    உன்னிடமே இருந்து மூன்று வேளையும் மூக்குப்பிடிக்கத் தின்று விட்டு உண்ட வீட்டுக்கு துேராகம் செய்கிற ஈனச் செயலைச் செய்து விட்டு அவன் பகைவனாகிப் போவதற்கும் வாய்ப்பு உண்டு என்கிறார் கண்ணதாசன்.

    ஐப்பசியோடு மழைக்காலம் முடிந்து விடும் என்பது பொதுவான நம்பிக்கை. ஆனால் திடீரென மார்கழியில் மழை பெய்கிறதே? அது மட்டுமல்ல வெயில் காலம் என்பது ஆவணி மாதத்தோடு முடிந்து விடும் என்பது தானே நாட்டிலே உள்ள வழக்கு.

    ஆனால் ஐப்பசியில் கூட வெயில் கொளுத்து கிறதே அது எப்படி? இவை அனைத்துமே "காலம் போடுகிற கோலம்" என்கிறார் கண்ணதாசன்.

    இந்தியாவையே தன் கைக்குள் வைத்திருந்த கட்சி எதிர்க்கட்சி அந்தஸ்து கூட பெற முடியாமல் தவிக்கிறதே? குறைவான உறுப்பினர்களைப் பெற்று எதிர்க்கட்சி அந்தஸ்தை தட்டுதடுமாறி பெற்ற கட்சியெல்லாம் இன்று எட்ட முடியாத அளவுக்கு உயர்ந்திருக்கிறதே?

    ஆங்கிலேயர் இந்தியாவை ஆண்ட போது மன்னராட்சி முறை தானே இங்கு இருந்தது. பண்டித் நேருவின் காலத்தில் மன்னராட்சியும், மானியமும் ஒழிக்கப்பட்டு, மந்திரிகள் ஆளுகிற மக்களாட்சி மலர்ந்து விட்டதே. இவை எல்லாமே காலத்தின் கோலம்தான்.

    பாகிஸ்தானில் ராணுவ அதிகாரியாய் இருந்த முஷ்ரப் மந்திரிகளை எல்லாம் நீக்கி விட்டு, கணநேரத்தில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றி நீண்ட காலம் பதவியில் இருந்தாரே? இவை அனைத்தும் "காலம் போட்ட கோலம் இல்லாமல் வேறு என்ன என்கிறார் கண்ணதாசன்.

    இந்தக் கவிதையில் காலம் எழுதுகிற தீர்ப்புக்கு யாராயிருந்தாலும் கட்டுப்பட்டுத் தானே ஆக வேண்டும் என்பதை அழுத்தம் திருத்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளார் கண்ணதாசன்.

    இதை எல்லாம் படிக்கும் போது சொந்தமாக கப்பல் கம்பெனி வைத்திருந்த "கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி." தனது மகனுக்கு வேலை கேட்டு அலைந்ததும், அவரே மளிகைக் கடை நடத்தியது எல்லாம் நம் நினைவுக்கு வருகிறது.

    கூட்டிக் கழித்துப் பார்க்கும் போது காலமகள் "எதுவும் செய்வாள்" என்ற கண்ணதாசனின் கருத்து அனைத்தும் முழுக்க முழுக்க உண்மைதானே.

    அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்.

    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin
    • Print
    • koo
    • Whatsapp
    • Telegram
    • Linkedin