எதிர்கால விண்வெளி ஆய்வுகளுக்கு தயாராகும் வகையில், அமெரிக்கா, சீனா மற்றும் ரஷ்யா ஆகிய நாடுகள் சந்திரனுக்கான அணு உலைகளை உருவாக்குவதில் போட்டி போடுகின்றன.
நிரந்தர சந்திர தளங்களை அமைப்பதற்கும், வளங்களை ஆராய்வதற்கும், விண்வெளியின் ஆழத்திற்கு செல்லும் பயணங்களுக்கு ஆதரவளிப்பதற்கும் அணுசக்தி முக்கிய பங்கு வகிக்கும் என்று அந்நாடுகள் நம்புகின்றன.
தி நியூயார்க் டைம்ஸ் பத்திரிகையின்படி, நிலவின் தென் துருவத்திற்கு அருகில், விண்வெளி பயணத்தை தாங்கி, பராமரிப்பின்றி இயங்கக்கூடிய ஒரு அணு உலையை தயார் செய்யுமாறு நாசா ஆகஸ்ட் மாதம் ஒப்பந்ததாரர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டது. 2030 டிசம்பருக்குள் அந்த உலையை ஏவுதலுக்கு தயார் செய்வதை அந்த நிறுவனம் நோக்கமாக கொண்டுள்ளது.
இதற்கிடையில், ரஷ்யா, சீனாவுடனான தனது இரகசிய கூட்டாண்மையின் ஒரு பகுதியாக, 2036-ஆம் ஆண்டுக்குள் செலினா என்றழைக்கப்படும் ஒரு சந்திர அணு உலையை உருவாக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. இந்தத் திட்டம், சீனாவின் தலைமையில் இயங்கும் சந்திர நிலையங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்குவதை நோக்கமாக கொண்டுள்ளது.
சந்திரனில் ஒரு நிரந்தரத் தளம் அமைக்க, நம்பகமான மின்சார ஆதாரம் தேவைப்படும். சூரியத் தகடுகள் பகல் நேரத்தில் மின்சாரம் வழங்க முடியும், ஆனால் பூமியின் நாட்காட்டியின்படி சந்திரனின் இரவுகள் இரண்டு வாரங்களுக்கும் மேலாக நீடிப்பதால், சூரிய ஆற்றலை மட்டும் நம்பியிருப்பது கடினமாகிறது.
அணு உலைகள் சூரிய ஒளி இல்லாமலும் இயங்கக்கூடியவை. மேலும், அவை குறைந்தபட்ச மனிதத் தலையீட்டுடன் நீண்ட காலத்திற்கு மின்சாரத்தை வழங்கவும் கூடும். ஆரம்பக் கட்டங்களில், உபகரணங்களைச் சூடாக வைத்திருக்கவும் சந்திர வாகனங்களுக்கு மின்னூட்டம் அளிக்கவும், அமெரிக்காவும் சீனாவும் சூரிய ஆற்றலையும் கதிரியக்க ஐசோடோப்பு அமைப்புகளையும் பயன்படுத்தத் திட்டமிட்டுள்ளன. இருப்பினும், ஒரு பெரிய தளத்திற்கு அதிக மின்சாரம் தேவைப்படும்.
அறிக்கையின்படி, நாசா முன்மொழிந்த சந்திர உலை 1, 20 கிலோவாட் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து, ஐந்து ஆண்டுகள் வரை எவ்வித தலையீடும் இன்றி இயங்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ரஷ்யாவின் செலினா உலை, 10 கிலோவாட் வரை மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யவும், ஒரு தசாப்தம் வரை தன்னிச்சையாக இயங்கவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
