மனித உடலின் மிக முக்கியமான பகுதிகளில் ஒன்று மூளை. அதில் மூளைத்தண்டு என்பது சுவாசம், இதயத் துடிப்பு, விழுங்குதல், இருமல் போன்ற உயிருக்கு அத்தியாவசியமான பல செயல்பாடுகளை கட்டுப்படுத்தும் முக்கியப் பகுதியாகும். இந்த மூளைத்தண்டு செயல்பாடுகள் முழுமையாகவும், நிரந்தரமாகவும், மீள முடியாத வகையிலும் நின்றுவிடும் நிலையே மூளைத்தண்டு இறப்பு எனப்படுகிறது. இந்தியாவில் இது மருத்துவ ரீதியாகவும் சட்ட ரீதியாகவும் மரணமாகக் கருதப்படுகிறது.
கடுமையான தலைக்காயம், மூளையில் ரத்தக்கசிவு, பக்கவாதம், மூளைக்கு நீண்ட நேரம் ஆக்சிஜன் கிடைக்காத நிலை, சில மூளைக் கட்டிகள் உள்ளிட்ட காரணங்களால் மூளைத்தண்டு நிரந்தரமாக பாதிக்கப்படலாம். இதன் விளைவாக ஒருவர் சுயமாக சுவாசிக்க முடியாத நிலைக்கு செல்கிறார்.
கோமா நிலையில் இருக்கும் ஒருவர் உயிருடன் இருக்கிறார்; சில சூழல்களில் சிகிச்சையின் மூலம் அவருடைய நிலை மேம்பட வாய்ப்பு இருக்கலாம். ஆனால் மூளைத்தண்டு இறப்பு என்பது அதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்டது. மூளைத்தண்டு செயல்பாடுகள் நிரந்தரமாகவும் மீள முடியாத வகையிலும் நின்றுவிட்டால், அந்த நபர் மீண்டும் சுயநினைவு பெறவோ, தானாக சுவாசிக்கவோ முடியாது.
மூளைத்தண்டு இறப்பு ஏற்பட்ட பிறகும், வென்டிலேட்டர் போன்ற செயற்கை சுவாச உதவி மூலம் உடலுக்குத் தேவையான ஆக்சிஜன் வழங்கப்படலாம். இதனால் சில காலம் இதயத்துடிப்பும், உடலில் ரத்த ஓட்டமும் தொடரலாம். இதனால் வெளிப்படையாக அந்த நபர் உயிருடன் இருப்பது போன்ற தோற்றம் ஏற்படலாம். ஆனால் இது மூளைத்தண்டு இறப்பு ஏற்பட்டுள்ள உண்மையை மாற்றாது.
மூளைத்தண்டு இறப்பை உறுதி செய்வது மிகவும் கவனமாகவும் மருத்துவ விதிமுறைகளின்படியும் நடைபெறும். முதலில் மீளக்கூடிய காரணங்களால் ஏற்பட்ட மயக்கம் அல்லது மூளை செயலிழப்பை மருத்துவர்கள் நீக்கிப் பார்க்க வேண்டும்.
பின்னர் கண்களின் ஒளி எதிர்வினை, கருவிழி எதிர்வினை, இருமல் மற்றும் பிற மூளைத்தண்டு பிரதிசெயல்கள் உள்ளிட்ட பல மருத்துவப் பரிசோதனைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. தன்னிச்சையான சுவாசம் இல்லாததை மதிப்பிடுவதற்கும் சிறப்பு பரிசோதனை செய்யப்படுகிறது.
இந்தியாவில் மூளைத்தண்டு இறப்பு அறிவிக்க, அரசு விதிமுறைகளின்படி மருத்துவ நிபுணர்கள் கொண்ட குழு பரிசோதனை மேற்கொள்கிறது. பொதுவாக பரிசோதனைகள் இரண்டு முறை செய்யப்படுகின்றன. பெரியவர்களுக்கான நடைமுறையில் இரண்டு பரிசோதனைகளுக்கும் இடையில் குறைந்தது 6 மணி நேர இடைவெளி இருக்க வேண்டும். அதன் பின்னரே மூளைத்தண்டு இறப்பு அதிகாரப்பூர்வமாகச் சான்றளிக்கப்படுகிறது.
மூளைத்தண்டு இறப்பு உறுதி செய்யப்பட்ட பிறகு, குடும்பத்தினர் சம்மதித்தால், இதயம், சிறுநீரகம், கல்லீரல், நுரையீரல் உள்ளிட்ட தானத்திற்கு ஏற்ற உறுப்புகளை தேவையான மருத்துவ மற்றும் சட்ட நடைமுறைகளுக்குப் பிறகு மற்ற நோயாளிகளுக்கு மாற்று அறுவைச் சிகிச்சைக்காக பயன்படுத்த முடியும். வென்டிலேட்டர் மூலம் உறுப்புகளுக்கு ஆக்சிஜன் மற்றும் ரத்த ஓட்டம் சில காலம் பராமரிக்கப்படுவதால், அவை மாற்று அறுவைச் சிகிச்சைக்கு ஏற்ற நிலையில் இருக்க உதவுகிறது.
மூளைத்தண்டு இறப்பு என்பது ஒரு குடும்பத்திற்கு மிகுந்த துயரமான தருணம். அதே நேரத்தில், உறுப்பு தானம் மூலம் ஒருவரின் வாழ்க்கை முடிந்த பிறகும் பலரின் வாழ்க்கையைத் தொடரச் செய்யும் வாய்ப்பு உருவாகிறது. எனவே, மூளைத்தண்டு இறப்பு குறித்த சரியான விழிப்புணர்வும், உறுப்பு தானம் குறித்த அறிவும் சமூகத்தில் அதிகரிக்க வேண்டியது அவசியம்.