இதிகாசங்களில் வரும் புராண கதாபாத்திரங்கள்

ரிக் வேத கால முனிவர்களில் ஒருவராக, கன்வ முனிவரை புராணங்கள் சித்தரிக்கின்றன. இவர் ஆங்கிரஸ முனிவரின் மகன் ஆவார். கன்வ முனிவரின் ஆசிரமம், உத்ரகாண்ட் மாநிலத்தில் உள்ள மாலினி ஆற்றங்கரையில், கோட்துவாரா என்ற இடத்தில் இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது.

பிரம்ம ரிஷி பட்டம் பெறுவதற்காக கடும் தவம் இருந்தார், விசுவாமித்திரர். அவரது தவத்தை கலைக்க மேனகை என்ற தேவலோக நடன மங்கையை அனுப்பிவைத்தான் இந்திரன். அவளும் விசுவாமித்திரரின் தவத்தை கலைத்தாள். அவர்களுக்கு ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தது. ஆனால் அந்தக் குழந்தையையும், மேனகையையும் ஏற்க மறுத்து மீண்டும் தவம் செய்ய சென்று விட்டார் விசுவாமித்திரர். மேனகை தன்னுடைய குழந்தையை ஒரு வனப் பகுதியில் விட்டுச் சென்றாள். அந்தக் குழந்தையை கொடிய மிருகங்கள் எதுவும் தாக்கி விடாமல் இருக்க, சகுன் என்ற பறவைகள் அந்தக் குழந்தையை சூழ்ந்திருந்தன. அக்குழந்தையை கண்டெடுத்த கன்வ முனிவர், சகுன் பறவைகள் சூழ காணப்பட்ட அந்தக் குழந்தைக்கு ‘சகுந்தலா’ என்று பெயரிட்டு வளர்த்தார்.

ஏகசக்ரா

அரக்குமாளிகை ஒன்றை கட்டி, அதில் பாண்டவர்களை தங்க வைத்தான் துரியோதனன். அவர்கள் அங்கு இருக்கும் நேரத்தில் அரக்கு மாளிகைக்கு தீவைத்து, பாண்டவர்களை கூண்டோடு அழிப்பது அவனது எண்ணம். ஆனால் அந்த அரக்கு மாளிகையில் இருந்து யாருக்கும் தெரியாதபடி, பாண்டவர்களும், குந்தி தேவியும் தப்பினர். அவர்கள் சென்ற ஒரு ஊர்தான், ‘ஏகசக்ரா.’ இந்த ஊரில் பகாசுரன் என்ற அசுரன் இருந்தான். அவனால் ஊர் மக்கள் துன்பத்தில் தவித்து வந்தனர். தினமும் மாட்டு வண்டி நிறைய உணவுடன் ஒருவர் அந்த அசுரனுக்கு உணவு கொண்டு செல்ல வேண்டும். உணவோடு, வண்டி மாடுகளையும், அதை ஓட்டி வந்தவரையும் கூட உணவாக்கிக் கொள்வான் அசுரன். இதை அறிந்த குந்தி தேவி, தன்னுடைய மகன்களில் உடல்வலிமை பெற்றவனான பீமனை, அன்றைய தினம் பகாசுரனுக்கு உணவு கொண்டு செல்ல கூறினாள். அதன்படி வண்டி நிறைய உணவுடன் சென்ற பீமன், அசுரனை அழித்தான். அதனால் ஏகசக்ரா நகரில் வாழ்ந்த மக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தனர்.