நாயகன் ஜான் டேவிட் வாஷிங்டன் போலீஸ் ஏஜெண்டாக இருக்கிறார். இவரை டெனெட் என்ற ரகசிய அமைப்பு தங்கள் குழுவில் சேர்த்துக் கொள்கிறது. அதில் அவருக்கு ஒரு பணி கொடுக்கப்படுகிறது.
அது என்னவென்றால், பின்னோக்கிப் பயணம் செய்யக்கூடிய துப்பாக்கி தோட்டாக்கள் எதிர்காலத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு இருப்பதாகவும், அது கடந்த காலத்தையே அழிக்கக் கூடியவை என்பதால், அவற்றை அழித்து உலகை காக்க வேண்டும் என்பது தான். இதனை நாயகன் செய்து முடித்தாரா? இல்லையா என்பதே படத்தின் மீதிக்கதை.
கிறிஸ்டோபர் நோலனின் படங்கள், மற்ற ஹாலிவுட் படங்களைப் போன்றவை அல்ல. இவருடைய படங்களை ஒரு முறை பார்த்தால் புரியாது, இரண்டு, மூன்று முறை பார்த்தால்தான் முழுமையாக புரிந்துகொள்ள முடியும். அதற்கு இவரின் முந்தைய படங்களான இண்டர்ஸ்டெல்லார், இன்செப்சன் ஆகிய படங்கள் உதாரணமாக சொல்லலாம்.
ஆனால் இந்தப் படத்தை இரண்டு, மூன்று முறை பார்த்தாலும் புரிந்து கொள்வது சிரமம் தான். கிறிஸ்டோபர் நோலனின் முந்தைய படங்களில் செண்டிமெண்ட் காட்சிகளுக்கு ஒரு முக்கிய பங்கு இருக்கும். ஆனால் இந்தப் படத்தில் அது மிஸ்ஸிங்.
நாயகன் ஜான் டேவிட் வாஷிங்டன், ராபர்ட் பேட்டின்சன், டிம்பிள் கபாடியா, எலிசெபத் டெபிகி என அனைவருமே தங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரங்களில் நிறைவாக நடித்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவு மற்றும் இசை தான் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். லுட்விக்கின் பின்னணி இசை படம் தொய்வடையும் இடங்களை தூக்கி நிறுத்துகிறது. அதே போல ஒளிப்பதிவு. ஒரே நேரத்தில் திரையின் ஒரு பகுதி முன்னோக்கி செல்வது போலவும் மற்றொரு பகுதி பின்னோக்கி செல்வது போலவும் அமைக்கப்பட்டுள்ள காட்சிகள் அற்புதம்.
குறிப்பாக கார் சேஸிங் காட்சிகள், விமானம் வெடிக்கும் காட்சி, கிளைமாக்ஸ் என படம் முழுக்க பிரம்மிப்பூட்டுகிறார் ஒளிப்பதிவாளர் ஹோய்டே வேன் ஹோய்டெமா.
மொத்தத்தில் ‘டெனெட்’ பிரம்மிப்பு.