இந்திய ஆன்மிக மரபில் ஒவ்வொரு விரதத்திற்கும் தனித்துவமான தத்துவமும் மகிமையும் உண்டு. அவற்றில் திருமாலுக்கு உகந்ததாகக் கருதப்படும் ஏகாதசி விரதம் மிகச்சிறப்பான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. ஆண்டுதோறும் வரும் ஒவ்வொரு ஏகாதசியும் தனித்தனி பெயர், வரலாறு மற்றும் ஆன்மிகச் சிறப்புகளுடன் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
அந்த வகையில், ஆவணி மாத சுக்லபட்சத்தில் வரும் ஸ்ராவண புத்ரதா ஏகாதசி, குழந்தைப் பேறு வேண்டி இறைவனை நாடும் தம்பதிகளுக்கு மிகவும் முக்கியமான நாளாகக் கருதப்படுகிறது. பவித்ர ஏகாதசி மற்றும் பவித்ரோபண ஏகாதசி என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த நாள், பக்தி, நம்பிக்கை, தன்னடக்கம் மற்றும் அறவாழ்வின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தும் ஒரு புனித நாளாகும்.
‘புத்ரதா’ என்ற பெயருக்கு குழந்தைப் பேற்றை அருளுபவள் அல்லது அருளும் நாள் என்ற பொருள் வழங்கப்படுகிறது. சமய மரபுகளின்படி, குழந்தை இல்லாத தம்பதிகள் பக்தியுடனும் நம்பிக்கையுடனும் இந்த விரதத்தை மேற்கொண்டால், திருமாலின் அருளால் குழந்தைப் பேறு கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை.
பழங்காலத்தில் ‘புத்திரன்’ என்ற சொல் குடும்பத் தொடர்ச்சி மற்றும் முன்னோருக்கான கடமைகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது. ஆனால் இன்றைய பார்வையில், இந்த விரதத்தின் கருத்தை ஆண் குழந்தைக்கான விருப்பமாக மட்டுமே பார்க்காமல், சந்தான பாக்கியம் மற்றும் குடும்ப நிறைவு வேண்டி மேற்கொள்ளப்படும் ஆன்மிக வழிபாடு என்ற பரந்த பொருளில் அணுகுவது பொருத்தமானதாகும்.
ஸ்ராவண புத்ரதா ஏகாதசியைப் போலவே, மார்கழி அல்லது தை மாத காலகட்டத்தில் வரும் பௌஷ புத்ரதா ஏகாதசியும் குழந்தைப் பேறு வேண்டி கடைப்பிடிக்கப்படும் முக்கியமான ஏகாதசிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.
ஸ்ராவண புத்ரதா ஏகாதசியின் சிறப்பை விளக்கும் புராணக் கதை ஒன்று உள்ளது. இதனை ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தருமருக்கு எடுத்துரைத்ததாக பவிஷ்ய புராணத்தில் கூறப்படுகிறது.
முன்னொரு காலத்தில் மகிஷ்மதி என்ற நாட்டை மகிஜித் என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்தான். திறமையான அரசனாகவும், நீதிமானாகவும், குடிமக்களின் நலனில் அக்கறை கொண்டவராகவும் அவன் விளங்கினான்.
தனது நாட்டில் மக்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழ வேண்டும் என்பதையே தனது கடமையாகக் கருதிய மன்னனுக்கு வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய குறை இருந்தது. அவனுக்கு வாரிசு இல்லை. நாடு செழிப்பாக இருந்தது. மக்களும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தனர். அரசனுக்கு புகழும் செல்வமும் இருந்தன. ஆனால், தனக்குப் பின் தனது குடும்பத்தையும் அரசையும் தொடர ஒரு குழந்தை இல்லாதது அவனை ஆழ்ந்த துயரத்தில் ஆழ்த்தியது. இதற்குத் தீர்வு காண வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் மன்னன் நாட்டில் இருந்த முனிவர்கள், பண்டிதர்கள் மற்றும் ஞானிகளிடம் ஆலோசனை கேட்டான். பலரும் பல வழிகளை ஆராய்ந்தும், உடனடியாகத் தீர்வு காண முடியவில்லை.
மன்னனின் துயரத்தைத் தீர்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், பண்டிதர்களும் சாதுக்களும் பல இடங்களுக்குச் சென்று மகான்களைச் சந்தித்தனர். இறுதியில், மகத்தான ஞானியும் தவ வலிமையும் கொண்ட ரோமரிஷி மகரிஷியை அவர்கள் அடைந்தனர். மன்னன் மகிஜித்தின் நிலையைப் பற்றி கேட்டறிந்த ரோமரிஷி, தனது ஞானத் திருஷ்டியால் அவரது முற்பிறவியை அறிந்து கூறினார். முந்தைய பிறவியில் மகிஜித் ஒரு வணிகராக வாழ்ந்ததாக மகரிஷி தெரிவித்தார்.
ஒருநாள் நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு கடுமையான தாகத்தால் அவதிப்பட்ட அந்த வணிகர், வழியில் இருந்த ஒரு குளத்தை அடைந்தார். தண்ணீர் அருந்துவதற்காக அவர் குளத்திற்குச் சென்றபோது, அங்கு ஒரு பசுவும் அதன் கன்றும் தண்ணீர் குடித்துக் கொண்டிருந்தன.
ஆனால், தனது தாகத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ளும் அவசரத்தில், அந்த வணிகர் பசுவையும் கன்றையும் அங்கிருந்து விரட்டிவிட்டார்.
இந்தச் செயல் ஒரு சாதாரண நிகழ்வாகத் தோன்றினாலும், ஒரு உயிரினத்தின் அடிப்படைத் தேவையைப் பறித்த செயலாக அது கருதப்பட்டது.
முற்பிறவியில் செய்த நல்வினைகளின் பலனாக அவர் அடுத்த பிறவியில் ஒரு மன்னனாகப் பிறந்தார். ஆனால் பசுவையும் அதன் கன்றையும் தண்ணீர் அருந்த விடாமல் தடுத்த செயலின் விளைவாக, இந்தப் பிறவியில் அவருக்கு குழந்தைப் பேறு இல்லாத நிலை ஏற்பட்டதாக ரோமரிஷி மகரிஷி விளக்கினார்.
இந்தக் கதையின் மையத்தில் குழந்தைப் பேறு பற்றிய நம்பிக்கை இருந்தாலும், அதைவிட ஆழமான ஒரு வாழ்க்கைப் பாடமும் உள்ளது.
நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு விளைவு உண்டு. குறிப்பாக, பலவீனமான உயிர்களுக்கு நாம் ஏற்படுத்தும் துன்பம், அறத்தின் பார்வையில் தவறானதாகக் கருதப்படுகிறது.
தாகத்தால் தவித்த பசுவையும் கன்றையும் தண்ணீர் அருந்த விடாமல் விரட்டிய நிகழ்வு, இன்று மனித சமூகம் எதிர்கொள்ளும் பல பிரச்சனைகளுக்கும் ஒரு உவமையாகக் கொள்ளலாம்.
நீர், இயற்கை வளங்கள் மற்றும் உயிரினங்கள் அனைத்தும் மனிதனுக்கு மட்டுமே சொந்தமானவை அல்ல. ஒவ்வொரு உயிருக்கும் இந்த பூமியில் வாழும் உரிமை உண்டு. அந்த உரிமையை மதிப்பதே உண்மையான அறம் என்பதை இந்தக் கதை நமக்கு உணர்த்துகிறது. புத்ரதா ஏகாதசி – பரிகாரத்தின் வழி மன்னனின் துயரத்திற்கான காரணத்தை விளக்கிய ரோமரிஷி மகரிஷி, அதற்கான வழியையும் கூறினார். ஸ்ராவண புத்ரதா ஏகாதசி நாளில் மன்னனும் அவரது மனைவியும் பக்தியுடன் விரதம் இருந்து திருமாலை வழிபட வேண்டும் என்று அவர் அறிவுறுத்தினார். அதுமட்டுமல்லாமல், மன்னனின் நலனை விரும்பும் குடிமக்களும் அன்று விரதம் இருந்து, அந்த விரதத்தின் பலனை மன்னனுக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்றும் கூறினார்.
மகரிஷியின் அறிவுரையை மன்னன் முழு நம்பிக்கையுடன் ஏற்றுக்கொண்டான். தனது மனைவியுடன் புத்ரதா ஏகாதசி விரதத்தை மேற்கொண்டான். குடிமக்களும் அரசனின் நலனுக்காக பக்தியுடன் விரதம் இருந்தனர்.
புராணக் கதையின்படி, இந்த விரதத்தின் பலனாக மன்னனுக்கு விரைவில் குழந்தைப் பேறு கிடைத்தது. இதன் பின்னரே, ஸ்ராவண புத்ரதா ஏகாதசி குழந்தைப் பேறு வேண்டி கடைப்பிடிக்கப்படும் சிறப்பான விரதங்களில் ஒன்றாகப் போற்றப்பட்டது.
ஸ்ராவண புத்ரதா ஏகாதசி வடஇந்தியாவின் பல பகுதிகளில் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. சில இடங்களில் இது பவித்ர ஏகாதசி என்ற பெயரில் வழிபடப்படுகிறது.
இந்தக் காலகட்டத்தில் நடைபெறும் ஜூலா யாத்திரை விழாவும் பக்தர்களிடையே சிறப்பு பெற்றுள்ளது. ராதா-கிருஷ்ணர் திருவுருவங்களை அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஊஞ்சலில் வைத்து வழிபடுவது இந்த விழாவின் முக்கிய அம்சமாகும்.
மலர்களாலும் வண்ண அலங்காரங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஊஞ்சலில் கிருஷ்ணர் மற்றும் ராதையின் விக்கிரகங்கள் வைக்கப்பட்டு பக்திப் பாடல்களுடன் வழிபாடு நடைபெறும்.
இந்த விழா இறை பக்தியுடன் மகிழ்ச்சியையும், குடும்ப ஒற்றுமையையும் இணைக்கும் ஒரு அழகிய மரபாக விளங்குகிறது.
புத்ரதா ஏகாதசியை குழந்தைப் பேறு வேண்டுவோருக்கான விரதமாக மட்டுமே கருதிவிட முடியாது. இந்த நாளின் கதை மனிதர்களுக்கு மூன்று முக்கியமான வாழ்க்கைப் பாடங்களை வழங்குகிறது. முதலாவது – எந்த உயிருக்கும் தீங்கு செய்யக்கூடாது. இரண்டாவது – நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் விளைவு உண்டு. மூன்றாவது – மனமாறி இறைவனை நாடி, நல்ல வழியில் வாழ முயற்சிப்பவர்களுக்கு நம்பிக்கை எப்போதும் உண்டு. மகிஜித் மன்னனின் கதையில், முற்பிறவியில் செய்த தவறுக்கு ஒரு விளைவு இருப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும், அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வழியும் காட்டப்படுகிறது.
இதுவே இந்தக் கதையின் மிக முக்கியமான செய்தியாகும்.
மனிதன் தவறு செய்யலாம். ஆனால் தனது தவறை உணர்ந்து, நல்ல பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து, அறநெறியுடன் வாழ முயன்றால் வாழ்க்கையில் மாற்றம் ஏற்படலாம். நம்பிக்கையும் பொறுப்பும் இணையும் நாள்.
இன்றைய காலத்தில் குழந்தைப் பேறு தொடர்பான விஷயங்கள் மருத்துவம் மற்றும் உடல்நலம் உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணிகளுடன் தொடர்புடையவை. எனவே, விரதத்தையும் வழிபாட்டையும் ஆன்மிக நம்பிக்கையாகக் கடைப்பிடிப்பதோடு, தேவையான மருத்துவ ஆலோசனைகளையும் பெறுவது அவசியம். ஆன்மிகம் நம்பிக்கையை வழங்குகிறது. மருத்துவம் தேவையான அறிவியல் வழிகாட்டுதலை வழங்குகிறது. இரண்டையும் சரியான முறையில் அணுகுவதுதான் வாழ்க்கையை சமநிலையுடன் நடத்த உதவும். புத்ரதா ஏகாதசி, குழந்தைப் பேறு வேண்டுவோருக்கு நம்பிக்கையை அளிப்பதோடு, ஒவ்வொரு உயிரின் தேவையையும் மதிக்க வேண்டும் என்ற அறச் செய்தியையும் வழங்குகிறது.
விரதம் என்பது வெறும் சடங்கு அல்ல. அது மனிதனைத் தன்னுள் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும் ஒரு ஆன்மிகப் பயணம். ஒரு நாளாவது ஆசைகளைக் கட்டுப்படுத்தி, மனதை இறைச்சிந்தனையில் செலுத்தி, பிறருக்கு உதவி செய்து, அனைத்து உயிர்களிடமும் இரக்கம் காட்டி வாழ வேண்டும் என்பதை ஏகாதசி நமக்கு உணர்த்துகிறது. ஸ்ராவண புத்ரதா ஏகாதசி, குழந்தைப் பேறு வேண்டுவோருக்கு நம்பிக்கையையும், பக்தர்களுக்கு ஆன்மிக நிறைவையும், சமூகத்திற்கு அறவாழ்வின் முக்கியத்துவத்தையும் எடுத்துரைக்கும் புனித நாளாக விளங்குகிறது.
உயிர்களிடம் இரக்கம், இயற்கைக்கு மரியாதை, பிறரிடம் அன்பு, இறைவனிடம் நம்பிக்கை – இவை அனைத்தும் இணையும் நாளே புத்ரதா ஏகாதசி.
இந்த புனித நாளில் திருமாலின் திருவருளை வேண்டி, அனைத்து குடும்பங்களிலும் அன்பும் அமைதியும் ஆரோக்கியமும் வளமும் பெருகட்டும். குழந்தைப் பேறு வேண்டுவோரின் நம்பிக்கை நிறைவேறட்டும். எல்லா உயிர்களும் நலமுடன் வாழட்டும். “விரதத்தின் மகிமை உடலைக் கட்டுப்படுத்துவதில் அல்ல; மனதை உயர்த்துவதில்தான் உள்ளது.”
