காய்ச்சல் என்பது குழந்தைகள் முதல் முதியவர்கள் வரை எல்லா வயதினருக்கும் ஏற்படக்கூடிய பொதுவான உடல்நலப் பிரச்சினையாகும். காய்ச்சல் என்பது தனிப்பட்ட ஒரு நோய் அல்ல. உடலில் தொற்று அல்லது அழற்சி போன்ற ஏதாவது ஒரு காரணத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக உடலின் வெப்பநிலை உயர்வதையே பொதுவாகக் காய்ச்சல் என்று அழைக்கிறோம்.
பெரும்பாலான நேரங்களில் வைரஸ் தொற்றுகளால் ஏற்படும் காய்ச்சல் சில நாட்களில் குறைந்துவிடும். இருப்பினும், சில நேரங்களில் பாக்டீரியா தொற்று, டெங்கு, மலேரியா, டைபாய்டு, சிறுநீரகப் பாதைத் தொற்று. நுரையீரல் தொற்று போன்ற நோய்களாலும் காய்ச்சல் ஏற்படலாம். அரிதாக, நோயெதிர்ப்பு மண்டலக் கோளாறுகள் மற்றும் சில புற்றுநோய்களும் நீண்டகாலக் காய்ச்சலுக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.
எனவே, காய்ச்சலைக் குறைப்பது மட்டுமல்லாமல், காய்ச்சலுக்கான அடிப்படைக் காரணத்தைக் கண்டறிந்து சரியான சிகிச்சை அளிப்பதே முக்கியமானது.
இந்தக் கட்டுரையில் காய்ச்சலின் காரணங்கள், அறிகுறிகள், பல்வேறு வகைகள், குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்களுக்கான சிறப்புக் கவனிப்புகள், மருத்துவப் பரிசோதனைகள், சிகிச்சை முறைகள், உணவுமுறை, வீட்டுப் பராமரிப்பு மற்றும் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் ஆகியவை விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன.
1. காய்ச்சலின் மருத்துவ விளக்கம்
1. மனித உடல் தனது வெப்பநிலையை ஒரு குறிப்பிட்ட வரம்பிற்குள் பராமரிக்கிறது. இந்தச் செயல்முறையை மூளையின் அடிப்பகுதியில் அமைந்துள்ள ஹைப்போதாலமஸ் எனப்படும் பகுதி ஒழுங்குபடுத்துகிறது.
2. பொதுவாக உடல் வெப்பநிலை சுமார் 36.1°C முதல் 37.2°C வரை இருக்கலாம். ஆனால் வயது, அளவிடும் முறை, நாளின் நேரம், உடல் உழைப்பு போன்ற காரணங்களால் இது மாறுபடும்.
3. உடல் வெப்பநிலை 38°C அல்லது அதற்கு மேல் இருந்தால், பொதுவாக அது காய்ச்சலாகக் கருதப்படுகிறது. அளவிடும் இடத்திற்கும் முறைக்கும் ஏற்ப இந்த வரம்பு மாறலாம்.
4. உடலில் நோய்த்தொற்று ஏற்படும்போது நோயெதிர்ப்பு மண்டலம் சில வேதிப்பொருட்களை வெளியிடுகிறது. இவை மூளையின் வெப்பநிலைக் கட்டுப்பாட்டு மையத்தைத் தூண்டுகின்றன.
5. இதனால் உடல் தனது வெப்பநிலை இலக்கை உயர்த்திக் கொள்கிறது. உடல் வெப்பத்தை உருவாக்குவதற்காக நடுக்கம் ஏற்படலாம்; தோலில் உள்ள ரத்தக் குழாய்கள் சுருங்குவதால் கை, கால்கள் குளிர்ச்சியாகவும் இருக்கலாம்.
6. காய்ச்சல் உயர்ந்த நிலையில் இருக்கும்போது முகம் சிவத்தல், உடல் சூடாக உணர்தல், வியர்வை, சோர்வு போன்ற அறிகுறிகள் ஏற்படலாம்.
7. நோய்த்தொற்று கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்ததும் அல்லது காய்ச்சலுக்கான காரணம் குறைந்ததும் உடல் வெப்பநிலை மீண்டும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பும்.
8. காய்ச்சல் என்பது உடலின் நோயெதிர்ப்பு நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம். இருப்பினும், அதிகமான அல்லது நீடித்த காய்ச்சலை அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது.
2. சாதாரண உடல் வெப்பநிலையும் காய்ச்சலும், உடல் வெப்பநிலை பொதுவான விளக்கம் 35°C-க்குக் கீழ் உடல் வெப்பநிலை மிகவும் குறைந்திருக்கலாம்:
36.1°C-37.2°C அவசர மதிப்பீடு தேவை 37.3°C-37.9°C பலருக்கு இயல்பான வரம்பு அளவிடும் முறையைப் பொறுத்து சற்றே உயர்ந்த வெப்பநிலை 38°C அல்லது அதற்கு மேல் பொது வாகக் காய்ச்சல் 40°C அல்லது அதற்கு மிக அதிகமான காய்ச்சல்; உடனடி மருத்துவ மேல் மதிப்பீடு அவசியம்.
முக்கியக் குறிப்பு: இவை பொதுவான வழிகாட்டுதல்கள் மட்டுமே. குறிப்பாகக் குழந்தைகள், முதியவர்கள் மற்றும் நோயெதிர்ப்புச் சக்தி குறைந்தவர்களுக்கு வெப்பநிலையை மட்டும் வைத்து நோயின் தீவிரத்தைத் தீர்மானிக்க முடியாது.
காய்ச்சல் ஏற்படுவதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன.
1. நோய்த்தொற்று: வைரஸ், பாக்டீரியா, ஒட்டுண்ணிகள் மற்றும் சில பூஞ்சைகளால் ஏற்படும் தொற்றுகள் காய்ச்சலை உண்டாக்கலாம்.
2. நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தின் செயல்பாடு: உடலில் நோய்க்கிருமிகள் நுழையும்போது அவற்றை எதிர்த்துப் போராட நோயெதிர்ப்பு மண்டலம் செயல்படுகிறது. இந்தச் செயல்பாட் டின் ஒரு பகுதியாகக் காய்ச்சல் ஏற்படலாம்.
3. உடல் அழற்சி: சில மூட்டு நோய்கள், தன்னைத்தானே தாக்கும் நோயெதிர்ப்பு நோய்கள் மற்றும் பிற அழற்சி நோய்களில் காய்ச்சல் ஏற்படலாம்.
4. சில மருந்துகள்: குறிப்பிட்ட மருந்துகளால் அரிதாக மருந்து சார்ந்த காய்ச்சல் ஏற்படலாம்.
5. தடுப்பூசிக்குப் பிந்தைய எதிர்வினை: சில தடுப்பூசிகளுக்குப் பிறகு லேசான காய்ச்சல் ஏற்படலாம். இது பொதுவாகத் தற்காலிகமானது.
6. சுற்றுப்புற வெப்பம்: வெயிலில் நீண்ட நேரம் இருப்பது அல்லது கடுமையான உடற் பயிற்சி செய்வது உடல் வெப்பத்தை உயர்த்தலாம். ஆனால் வெப்பத் தாக்கத்தால் ஏற்படும் உடல் வெப்ப உயர்வு, வழக்கமான நோய்த்தொற்றுக் காய்ச்சலில் இருந்து வேறுபட்டது.
7. நீண்டகால நோய்கள்: காசநோய், சில அழற்சி நோய்கள் மற்றும் சில புற்றுநோய்களில் நீடித்த காய்ச்சல் ஏற்படலாம்.
8. காய்ச்சலின் காரணம் தெரியாத நிலை: சில நோயாளிகளுக்குப் பல பரிசோதனைகள் செய்த பின்னரும் உடனடியாகக் காரணத்தைக் கண்டறிய முடியாமல் இருக்கலாம். அத்தகைய சூழலில் மருத்துவர் படிப்படியாக மேலதிக ஆய்வுகளை மேற்கொள்வார்.
4. வைரஸ் காய்ச்சல்
1. வைரஸ்களால் ஏற்படும் தொற்றுகளே வைரஸ் காய்ச்சலுக்குக் காரணமாகும்.
2. சளி, இருமல், தொண்டைவலி, உடல்வலி, தலைவலி மற்றும் சோர்வு ஆகியவை ஏற்படலாம்.
3. சிலருக்கு வயிற்றுப்போக்கு, வாந்தி அல்லது பசியின்மையும் இருக்கலாம்.
4. பொதுவான வைரஸ் தொற்றுகளில் பலவற்றால் ஏற்படும் காய்ச்சல் சில நாட்களில் குறையலாம்.
5. காய்ச்சல் குறையவில்லை என்றாலோ, குறைந்த பின்னர் மீண்டும் அதிகரித்தாலோ, புதிய அறிகுறிகள் தோன்றினாலோ மருத்துவப் பரிசோதனை அவசியம்.
6. வைரஸ் காய்ச்சலுக்கு எல்லோருக்கும் ஒரே மருந்து கிடையாது. நோய்க்கிருமியைப் பொறுத்து சிகிச்சை மாறும்.
7. பெரும்பாலான வைரஸ் தொற்றுகளுக்கு சாதாரண நுண்ணுயிர்க்கொல்லி மருந்துகள் தேவையில்லை.
8. இன்ப்ளூயன்சா போன்ற சில வைரஸ் தொற்றுகளுக்கு குறிப்பிட்ட வைரஸ் எதிர்ப்பு மருந்துகள் தேவைப்படலாம். அவற்றைப் பயன்படுத்த வேண்டுமா என்பதை மருத்துவர் தீர்மானிப்பார்.
1. பாக்டீரியா எனப்படும் நுண்ணுயிரிகளால் ஏற்படும் தொற்றுகள் காய்ச்சலை உண்டாக்கலாம்.
2. நுரையீரல் தொற்று, சிறுநீரகப் பாதைத் தொற்று, தோல் தொற்று, சில குடல் தொற்றுகள் மற்றும் மூளையைச் சுற்றியுள்ள சவ்வுத் தொற்று ஆகியவை எடுத்துக்காட்டுகள்.
3. சில நேரங்களில் அதிக காய்ச்சல், நடுக்கம். வேகமான இதயத்துடிப்பு, உடல் சோர்வு போன்றவை ஏற்படலாம்.
4. சில பாக்டீரியா தொற்றுகள் விரைவாகத் தீவிரமடையக்கூடும்.
5. தேவையானபோது ரத்தம், சிறுநீர் அல்லது தொற்றுள்ள திசுவிலிருந்து மாதிரி எடுத்து ஆய்வு செய்யப்படும்.
6. மருத்துவர் பரிந்துரைத்தால் மட்டுமே பொருத்தமான நுண்ணுயிர்க்கொல்லி மருந்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
7. மருந்தைத் தாமாகத் தொடங்குவதோ, மீதமுள்ள பழைய மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவதோ தவறான சிகிச்சைக்கும் மருந்து எதிர்ப்புக்கும் வழி வகுக்கும்.
1. டெங்கு என்பது டெங்கு வைரசால் ஏற்படும் நோயாகும். பாதிக்கப்பட்ட ஏடிஸ் வகைக் கொசுக்கள் கடிப்பதன் மூலம் இது பரவுகிறது.
2. திடீரென அதிகக் காய்ச்சல், கடுமையான தலை வலி, கண்களுக்குப் பின்னால் வலி, தசைவலி, மூட்டுவலி மற்றும் குமட்டல் ஏற்படலாம்.
3. சிலருக்குத் தோலில் சிவப்புத் தடிப்புகள் தோன்றலாம்.
4. சில நோயாளிகளுக்கு ரத்தத் தட்டணுக்களின் எண்ணிக்கை குறையலாம். இருப்பினும், தட்டணுக்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் கொண்டு நோயின் தீவிரத்தை முடிவு செய்ய முடியாது.
5. காய்ச்சல் குறையத் தொடங்கிய பிறகும் சிலருக்கு ஆபத்தான நிலை உருவாகலாம். எனவே காய்ச்சல் குறைந்துவிட்டது என்பதற்காகக் கண்காணிப்பை நிறுத்தக்கூடாது.
6. கடுமையான வயிற்றுவலி, தொடர்ந்து வாந்தி, மூக்கு அல்லது ஈறுகளில் ரத்தக்கசிவு, ரத்த வாந்தி, மலத்தில் ரத்தம், மிகுந்த சோர்வு அல்லது அமைதியின்மை போன்றவை எச்சரிக்கை அறிகுறிகள்.
7. இத்தகைய அறிகுறிகள் இருந்தால் உடனடியாக மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வேண்டும்.
8. டெங்கு சந்தேகம் இருக்கும்போது மருத்துவர் அறிவுறுத்தும் வரை ஆஸ்பிரின், ஐபுபுரோபென் போன்ற மருந்துகளைத் தவிர்க்க வேண்டும். இவை ரத்தக்கசிவு அபாயத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்.
9. காய்ச்சலைக் கட்டுப்படுத்தப் பாராசிட்டமால் பயன்படுத்தப்படலாம். வயது, உடல் எடை, கல்லீரல் நிலை போன்றவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு மருத்துவர் அல்லது மருந்தாளரிடம் சரியான அளவை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.
10. போதுமான திரவங்கள், ஓய்வு மற்றும் தேவைக்கேற்ப மருத்துவக் கண்காணிப்பு முக்கியமானவை.
1. மலேரியா என்பது பிளாஸ்மோடியம் என்ற ஒட்டுண்ணியால் ஏற்படும் நோய்.
2. பாதிக்கப்பட்ட பெண் அனோபிலிஸ் கொசு கடிப்பதன் மூலம் பெரும்பாலும் பரவுகிறது.
3. காய்ச்சல், குளிர்நடுக்கம், வியர்வை, தலைவலி, உடல்வலி மற்றும் சோர்வு ஆகியவை ஏற்படலாம்.
4. சிலருக்குக் காய்ச்சல் குறிப்பிட்ட இடை வெளிகளில் வரலாம். ஆனால் எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியான காய்ச்சல் முறை இருப்பதில்லை.
5. காய்ச்சல் இருப்பதை மட்டும் வைத்து மலேரியா என்று முடிவு செய்ய முடியாது.
6. ரத்தத் துளி நுண்ணோக்கிப் பரிசோதனை அல்லது விரைவுப் பரிசோதனை மூலம் மலேரியாவைக் கண்டறியலாம்.
7. சந்தேகத்திற்கு ரிய நோயாளிகளுக்குச் சிகிச்சைக்கு முன் பரிசோதனை செய்வது முக்கியம்.
8. மலேரியாவை உறுதிப்படுத்திய பின்னர், ஒட்டுண்ணி வகை, நோயின் தீவிரம் மற்றும் நோயாளியின் நிலைக்கு ஏற்ப மருந்துகள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன.
9. சிகிச்சையைத் தாமதப்படுத்துவது ஆபத்தானது. குறிப்பாகக் கடுமையான மலேரியா உயிருக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தலாம்.