கடந்த 2005-ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் நாசா மற்றும் ரஷ்ய அறிவியல் அகாடமி இணைந்து ஒரு அபூர்வ விண்வெளி பரிசோதனையை மேற்கொண்டன. இதில், ஐந்து தடிமனான கால்விரல்களைக் கொண்ட பல்லிகள் 'போடான்-எம்2' என்ற ரஷ்ய விண்வெளி ஓடத்தின் மூலம் விண்வெளிக்கு அனுப்பப்பட்டன. புவிஈர்ப்பு விசை இல்லாத சூழல் உயிரினங்களின் திசுக்களில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை ஆராய்வதே இந்த ஆய்வின் முக்கிய நோக்கமாகும்.
பொதுவாக விண்வெளி ஆய்வுகளுக்கு எலிகள் மற்றும் தவளைகள் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்த நிலையில், முதன்முறையாக ஊர்வன பிரிவைச் சேர்ந்த பல்லிகள் தேர்வு செய்யப்பட்டன. பல்லிகள் நீண்ட நாட்களுக்கு உணவு மற்றும் தண்ணீரின்றி வாழக்கூடிய இயல்புடையவை என்பதால், 16 நாட்கள் வரை தொடர்ந்த இந்த பயணத்தின் போது அவற்றுக்கு எந்தவித உணவோ அல்லது குடிநீரோ வழங்கப்படவில்லை. பல்லிகளின் இந்தத் தாங்கும் திறன், விண்வெளி பயணத்தின் போது அவற்றுக்குத் தேவையான பிற வாழ்க்கை ஆதரவு அமைப்புகளின் தேவையை வெகுவாகக் குறைத்தது.
16 நாட்களுக்குப் பிறகு விண்வெளி ஓடம் பூமிக்குத் திரும்பியபோது, பல்லிகள் அனைத்தும் உயிருடன் மீட்கப்பட்டன. மேல்நோக்கிய பார்வையில் அவை ஆரோக்கியமாக இருப்பது போல் தோன்றினாலும், ஆய்வகத்தில் நடத்தப்பட்ட விரிவான சோதனைகள் வேறு சில உண்மைச் செய்திகளை வெளிப்படுத்தின. பல்லிகளின் எலும்பு அடர்த்தி கணிசமாகக் குறைந்துள்ளதும், அவற்றின் கல்லீரல் செல்களின் வீரியம் மாறுபட்டுள்ளதும் கண்டறியப்பட்டது. குறிப்பாக, போதிய ஊட்டச்சத்து இல்லாததாலும், வாழ்விடக் கட்டுப்பாடுகளினாலும் தான் இந்த மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன என்றும், வெறும் எடையற்ற தன்மையினால் மட்டும் இது நிகழவில்லை என்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர்.
பல்லிகளின் கால்விரல்களில் உள்ள சிறப்பு திசுக்கள், புவிஈர்ப்பு விசை இல்லாத விண்வெளி சூழலிலும் வழுவழுப்பான பரப்புகளில் அவை உறுதியாகப் பிடித்து நகர உதவியாக இருந்தன. விண்வெளியில் தவளைகள் போன்ற பிற உயிரினங்கள் மிதந்து மிதந்து மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாகும் நிலையில், பல்லிகள் சுவர்களிலேயே ஒட்டிக் கொண்டு நிலையாக இருந்தன. இந்த ஆய்வு மூலம் பெறப்பட்ட தரவுகள், எதிர்காலத்தில் மனிதர்கள் நீண்டகால விண்வெளி பயணங்களை மேற்கொள்ளும்போது உடலில் ஏற்படும் எலும்பு மற்றும் உறுப்பு சார்ந்த மாற்றங்களைப் புரிந்துகொள்ள பெரிதும் உதவியாக இருக்கும் என விஞ்ஞானிகள் தெரிவிக்கின்றனர்.
