இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், தமிழகத்திலிருந்து ஏழைத் தொழிலாளர்கள் பலர் கரும்புத் தோட்ட வேலைகளுக்காக தென்னாப்பிரிக்கா நாட்டுக்குப் புலம்பெயர்ந்து சென்றனர். அவர்கள் தங்களின் தாயக நினைவாகவும், தங்களைக் காக்கும் குலதெய்வமாகவும் சமயபுரம் மாரியம்மனின் படத்தை நெஞ்சில் சுமந்து சென்றனர்.
அங்கு கடுமையான உழைப்பிலும், நோய்ப் பாதிப்புகளிலும் சிக்கியபோது, சமயபுரம் மண்ணை நினைத்து அவர்கள் பிராத்தனை செய்தனர். இதன் காரணமாக, தென்னாப் பிரிக்காவின் டர்பன் நகரில் வாழும் தமிழ் மக்கள் ஒன்றுசேர்ந்து, சமயபுரம் மாரியம்மனின் நினைவாக ஒரு வழிபாட்டு தலத்தை அமைத்தனர். கடல் கடந்தும் சமயபுரத்தாளின் புகழ் பரவியதற்கு இந்த வரலாற்று புலம்பெயர்வு ஒரு மிக முக்கிய சான்றாகும்.
சமயபுரம் மாரியம்மன் மிகவும் சக்தி வாய்ந்ததாகவும், பக்தர்கள் வேண்டும் வரமளிப்பவராகவும் விளங்குகிறாள். அவளின் அருள் வேண்டி ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் உள்ளிட்ட பக்தர்கள் அன்றாடம் ஆலயத்துக்கு வந்து செல்கின்றனர். தங்கள் வேண்டுதல் நிறைவேறியதும் நேர்த்திக்கடன் செய்தும் வழிபட்டு வருகின்றனர்.
ஸ்ரீரங்கநாதனின் தங்கையாக போற்றி வணங்கப்படும் சமயபுரம் மாரியம்மனுக்கு தைப்பூச நன்னாளில் அண்ணன் ரங்கநாதரிடம் இருந்து சீர்வரிசைகள் வருகின்றன. அம்மன் பச்சை பட்டினி விரதம் இருக்கும் போது, பூச்சொரிதல் விழா நடைபெறும். அப்போது சமயபுரம் மாரியம்மனுக்கு முதல் பூவாக ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதரிடம் இருந்து வரும் பூவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதுபோல சித்திரை தேரோட்டத்தின் போது சமயபுரம் மாரியம்மனுக்கான சீர்வரிசைகள், திருவானைக்காவல் ஜம்புகேஸ்வரர்- அகிலாண்டேஸ்வரி ஆலயத்தில் இருந்து வருகிறது.
ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில் நாகப்பட்டினம் மற்றும் தூத்துக்குடி துறை முகங்களில் இருந்து கிழக்காசிய நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்த தமிழ் மாலுமிகள், கடல் சீற்றங்களில் இருந்து தங்களை காக்க சமயபுரம் மாரியம்மனை தங்களின் மனதிற்குள் வேண்டிக் கொள்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர்.
புயல் மற்றும் இயற்கை சீற்றங்களில் இருந்து தப்பி பத்திரமாகக் கரை திரும்பிய மாலுமிகள், சமயபுரம் திருத்தலத்திற்கு நேரில் வந்து பாய்மரக் கப்பலின் சிறிய வெள்ளியினாலான மாதிரிகளை அம்மனின் பாதத்தில் சமர்ப்பித்து தங்களின் நேர்த்திக் கடனை செலுத்தினர். உலகெங்கும் வாழும் கடல் வழிப் பயணிகளின் பாதுகாப்பு தெய்வமாக சமயபுரத்தாள் விளங்கியதை இந்நிகழ்வு காட்டுகிறது.