பஹல்காம் பயங்கரவாத தாக்குதல் நடந்து ஒரு மாதம் கடந்துவிட்டது. இந்த ஒரு பயங்கரவாதத் தாக்குதல் 26 சுற்றுலாப் பயணிகளின் உயிரைப் பறித்தது. பயங்கரவாதத்துக்கு ஆதரவளிக்கும் பாகிஸ்தானை ஆபரேஷன் சிந்தூர் மூலம் இந்திய ராணுவம் தாக்கியது. ஆனால் பஹல்காம் தாக்குதல் பற்றி இன்னும் விடைகிடைக்காத கேள்விகள் பல உள்ளன.
கேள்வி 1 - பஹல்காமைத் தாக்கிய பயங்கரவாதிகள் எங்கே?
ஏப்ரல் 22 அன்று அப்பாவி சுற்றுலாப் பயணிகளை கொன்ற பயங்கரவாதிகளின் நிலை என்ன? விசாரணையில் இந்தத் தாக்குதல் லஷ்கர் இ தொய்பாவின் கிளை பயங்கரவாதிகளால் நடத்தப்பட்டது என்பது தெரியவந்தது. பின்னர், அவர்களின் புகைப்படங்கள் கூட வெளிவந்தன. ஆனால் 30 நாட்கள் கடந்த பிறகும், அந்த பயங்கரவாதிகள் பற்றி எந்த துப்பும் கிடைக்கவில்லை.அந்த பயங்கரவாதிகள் ஜம்மு-காஷ்மீர் காடுகளில் பதுங்கியிருக்கிறார்களா அல்லது பாகிஸ்தானுக்குத் திரும்பிச் சென்றார்களா என்பது இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.
கேள்வி 2 - பாதுகாப்பு குறைபாடு இருந்ததா இல்லையா?
சிந்தூர் நடவடிக்கைக்குப் பிறகு, இந்திய இராணுவத்தின் வீரம் போற்றப்படுகிறது. ஆனால் இதற்கிடையில் ஒரு கேள்வி எஞ்சியுள்ளது. பஹல்காமில் இவ்வளவு பெரிய பயங்கரவாத தாக்குதல் எப்படி நடந்தது, பயங்கரவாதிகள் பைசரன் பள்ளத்தாக்கை எவ்வாறு குறிவைத்தார்கள்.
ஜம்மு காஷ்மீரின் பிற பகுதிகளுடன் ஒப்பிடும்போது பைசரன் பள்ளத்தாக்கில் பாதுகாப்பு குறைவாக இருந்தது என்பது இப்போது தெளிவாகியுள்ளது. எனவே பயங்கரவாதிகள் தாக்குதல் நடத்தி பின்னர் அங்கிருந்து தப்பிச் செல்வது மிகவும் எளிதாக இருந்தது. அத்தகைய சூழ்நிலையில், பாதுகாப்பு குறைபாடு இருந்ததா என்பது குறித்து எந்த விவாதமும் இல்லை. இதை உளவுத்துறை தோல்வியாகக் கருத வேண்டுமா?
கேள்வி 3 - போர் நிறுத்தத்தில் டிரம்பின் பங்கு என்ன?.
போர் நிறுத்தம் மூலம் இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையே நிலவி வந்த பதற்றம் தணிந்தது. பாகிஸ்தான் பணிந்து தோல்வியை ஏற்றுக்கொண்டதாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால் பின்னர் இந்த போர் நிறுத்தத்தில் தனக்கும் பங்கு இருப்பதாக ஜனாதிபதி டிரம்ப் கூறினார். இரு நாடுகளையும் வர்த்தகத்தை வைத்து பணியவைத்ததாக அவர் மீண்டும் மீண்டும் கூறி வருகிறார். இதை மத்திய அரசு மறுத்து வருகிறது.
கேள்வி 4 - எதிர்ப்பு இருக்கும் இடத்தில் ஏன் எந்தப் பிரதிநிதித்துவமும் இல்லை?
சிந்தூர் நடவடிக்கைக்குப் பிறகு, இந்திய அரசு பல்வேறு நாடுகளுக்கு அனைத்துக் கட்சிக் குழுக்களை அனுப்புகிறது. ஆனால் மிகவும் தேவைப்படும் நாடுகளுக்குப் பிரதிநிதிகளை அனுப்பாதது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. சீனா உள்ளிட்ட நாடுகள் இந்தியாவை ஆதரிக்கவில்லை, எனவே அவர்களுக்கு உண்மையை எடுத்துரைக்க வேண்டியது அவசியம், ஆனால் எந்தக் குழுவும் அங்கு செல்லவில்லை.
இது தவிர, பஹல்காம் பயங்கரவாத தாக்குதலுக்குப் பிறகு, இந்தியா பெரும்பாலான நாடுகளிடமிருந்து ஆதரவைப் பெற்றது. ஆபரேஷன் சிந்தூர் எங்கும் கடுமையான எதிர்ப்பைச் சந்திக்கவில்லை. அத்தகைய சூழ்நிலையில், பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான செய்தியை தூதர்கள் மட்டத்திலும் வழங்கியிருக்கலாம்.
ஆனால் இங்கே, ஒவ்வொரு கட்சியிலிருந்தும் தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்த பிறகு, உலக அரங்கில் அத்தகைய அச்சுறுத்தலோ அல்லது பங்கோ இல்லாத பல நாடுகளுக்குப் பிரதிநிதிகள் குழுக்கள் அனுப்பப்படுகின்றன. இதற்கான அவசியம் என்ன?. சில எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களும் இந்தக் கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளனர். ஆனால் அரசாங்கம் இதற்கு எந்த பதிலும் அளிக்கவில்லை.